غمگی𐨆ڼ بود مثلِ پڼجره‌ای𐨆‌ِ ڪـہ ࢪو بہ خاطࢪاٮی𐨆‌ باز می𐨆‌شد ڪہ دی𐨆گࢪ هی𐨆چ‌ وقٮ تڪراࢪ نمی𐨆‌ِشدڼد هࢪ روز بـہ گذشتـہ ڼگاه می𐨆‌ِڪࢪد بـہ ࢪوزهای𐨆ی ڪہ برگشٮڼی𐨆‌ِ نبودڼد و آرام‌آرام با سڪوٮی کـہنه پی𐨆ر می𐨆‌شد . ‌ ‌‌‌‌ ‌‌ - ساڪڼ ࢪوزهای𐨆‌ِ رفٮـہ

ڇ‍ﮧ‌ ګسۍ می𐨆ډاند ګه تو ډر پی𐨆له تنهای𐨆ۍ خوډ تنهای𐨆ۍ ڇ‍ﮧ‌ ګسۍ می𐨆ډاند ګه تو ډر حسرت ی𐨆ګ روزنه در فرډای𐨆ۍ پی𐨆له ات را بگشا ، تو به انډازه پروانه شډن زی𐨆بای𐨆ۍ 🪷