یا سیدی قاسم علیه السلام در گلستان سرش صد گل زیبا می‌سوخت این بلا تا به ابد یاد بنی هاشم ماند عاشقان گرچه مراد دلتان آمد لیک حسرت عاشقی آخر به دل قاسم ماند

یا علی ادرکنی چشمی که دور از رخ همچون بهار توست باران ز روی او خجل و اشکبار توست محبوب خویش را احدی رو نمیکند زین سوی پرده دار تو پروردگار توست خاکستر تنم شده رقصان میان باد رقص مقدّسم ز وجود شرار توست گر شیخ خوش خیال سرش گرم با خداست سرگرمی خدا لب والا عیار توست هرگز ندیده هیچ کسی بیم دیده ات بانگ علی پرستی من از وقار توست بردی اگر چه از دل زارم قرار را امّا دلم هنوز محل قرار توست گر عاشقی و هجر علی را ندیده ای بنشین بگویمت که چه در انتظار توست