داشتم تاريخ اسلام رو مي خوندم ...
نوشته بود در دوران جاهليت،
در كعبه سيصد و چند بُت گذاشته بودند
تعجب کردم که در اين فضاى نسبتا كوچك
چطور اينقدر بُت گذاشته بودند؟؟
اما ديدم که در دل کوچک من
بُت هاى بى شمار ، صف بسته اند.
بُت هاى بزرگِ نفْس و خَلق و دُنيا و...
فهميدم ك ما هرچيز دنيا را دوست داشته باشيم
برايمان بُت ميشود ...
كاهى هستيم كه حرف هاى اين و آن ما را مى غلتاند
در حالى که بايد كوهى باشيم و استوار...
در برابر حرف هاى بيهوده ي ديگران .
در كتاب استاد على صفايى حائرى (عين.صاد) خوندم كه...
بياييد در برابر اين همه بُت يك سهمى هم براى خدا بگذاريم
و شهدا هرچيزى به جز خدا را از دل برون کردند
و گذشتند از بت هاى بزرگ دنيايي ...*
خشم چيست ؟
چرا خشم و عصبانيت را جزو ويژگى هاى انسانى ميدانند ؟
چرا فكر مي كنند که طبيعي ست و بايد باشد ؟
+خشم مجازاتى ست كه ما به خاطر اشتباه كس ديگرى به خودمان مى دهيم ...!
به نظر من خشمگين شدن اصلا طبيعى نيست،
چرا ما بايد خودمان را ناراحت و اذيت كنيم به خاطر اشتباه يا کم كارى ديگران ؟
اگر خواستيد سر کسى داد بزنيد که چرا فلان كارو کردى يادتون بياد که داريد با خشم خودتون رو مجازات ميكنيد نه اون رو . چون خشم هم آثار بد معنوى داره هم داريد اعصاب و روان خوتون رو آزار ميديد
پس بگذريد و در حد توان ببخشيد يا به خدا واگذار كنيد
البته اولى بهتره [:
چون قطعا ما هم اشتباه هاى زيادى داريم و ميگن ببخش تا بخشيده بشى *
خوش به حال کسانى که با روح بزرگ شان ، مانع مي شوند که آثار خشم در دل و چهره ي شان پديد بيايد؛