براتون آرزو می‌کنم تا وقتی فرصت هست، قدر آدم‌های خوبِ اطرافتون رو بدونید... تا وقتی کنار شمایند، تا وقتی هنوز لبخندشون رو می‌بینید و صدایشان را می‌شنوید. آدم‌ها همیشه نمی‌مانند؛ زمان که بگذرد، گاهی فاصله‌ها، گاهی تقدیر، و گاهی بی‌خبری‌ها، ما را از هم دور می‌کند. پس تا هنوز دیر نشده، دوست داشتن‌تان را به دل نگیرید؛ بگویید، نشان بدهید، قدر بدانید... که هیچ چیز به اندازه‌ی داشتنِ آدم‌های خوب، ارزشمند نیست. @Hosnasku ✨🌱

اگه بخواید منو با یک کلمه یا یه جمله توصیف کنید، اون چیه؟ همه‌ی پیام‌های قشنگتون رو میخونم... https://harfeto.timefriend.net/17297069985961 @Hosnasku

🫀 نمیدونَم چجوری وصف کنم حس فوق العاده حضور خدا رو @iammahiii

@Hosnasku ✨

خیلی خیلی خیلی زیاد دلم براتون تنگ شده💔 @Hosnasku

بیچاره اونیه که هنوز کربلا نرفته… اما بیچاره‌تر اونیه که کربلاتو دیده.... حواستون هست دیدارمون داره دورمیشه؟ اقای آرزوها امام حُسینِ بچگی هام اقای امید های ناامید شده من دلم رو گوشه بین الحرمین جاگذاشتم راه وصالی.... @Hosnasku 💔

خدایا، چه خوب است که تو را دارم؛ جای تمام نداشته‌هایم را پر کرده‌ای. چه آرامش عجیبی دارد دانستن اینکه تو از تمام ناگفته‌های دلم باخبری. و چه حس ناب و شیرینی‌ست حضور تو در لحظه‌لحظه‌ی زندگی‌ام، حتی آن زمان‌هایی که با غرور، بر زمین قدم می‌زنم و حضورت را از یاد می‌برم، اما تو همچنان در کنارم هستی، در هر ثانیه، در هر دم. در آن لحظه‌های تلخ و سنگین که گمان می‌کنم هیچ چیز تغییر نخواهد کرد، این تویی که دستم را می‌گیری و از دل تاریکی بیرونم می‌آوری. @Hosnasku ♥🌱

#دل‌نوشتهـ می‌خوام اعتراف کنم: مقید شدن به نماز اول وقت، همون چیزی که بهش میگن «شاه‌کلید دنیا و آخرت»، واقعاً خیلی خیلی سخته. خوش‌به‌حال آدم‌هایی که نماز اول وقت می‌خونن... من حالِ خوب رو توی نماز خوندن پیدا کردم، حتی اون نمازهایی که برای اینکه قضا نشن، با عجله از دانشگاه میام خونه؛ همون نمازهای آخر وقت... وقتی نمازم قضا میشه، واقعاً دلم می‌گیره. حس می‌کنم یه وعده ملاقات خیلی مهم، اونم به میزبانی خدا، رو از دست دادم. پینوشتـــ: چفیه‌ی سبز زیر جانمازم، یادگار سفرهای زیارتی منه؛ و موقع نماز، میزبان منه برای مهمون شدن دوباره به حال‌وهوای خوبِ حرم، ساحل اروند و خاک های رمل فکه... @Hosnasku

@Hosnasku✨

@Hosnasku ✨

🤍 میدونی الان عمیقا دلم برا چی تنگ شده؛ برا شبای تو اتوبوس اردوهای دانشگاه به مقصد مشهد بهشت بود بهشت بهشت چراغای قرمز تو اتوبوس تاریکی محض مسیر کویر حرفای بی سروته خنده هایی که به زور کنترلشون میکردیم که بچه هایی که خوابن نصفمون نکنن وسطش یهو سوئیچ میشد رو بحث های روانشناسی و طرحواره های مهسا بعد مسخره بازی های بی پایان دیوونه بازی های نامحدود حرف های دخترونه از اون وقتایی بود ک رازی رو نمیتونستیم نگه داریم و زندگیمون میریختیم رو دایره اگه به قبل برمیگشتم به هیچ وجه هیچ شبی رو تو اون مسیر نمیخوابیدم ماهی @iammahiii

این متنو دوستم گذاشته بود... ذهنم رفت سمت اینکه... همیشه ازاین گفتیم که یکروزی برای اخرین بار رفتیم تو کوچه بادوست هامون خاله بازی کردیم ....اونموقع حواسمون نبود این اخرین باره🥲 این اخرین بارها هنوز هم تو زندگی هامون درحال تکرارن منتها الان گذرشون شاید درک نکنیم مثل اخرین باری ک فارغ از غصه دنیا وزندگی؛ همه بچه های اکیپمون بااتوبوس رفتیم سفر... ازبعد ازاون دیگه همیشه یکیمون نبود... یکیمون فارغ التحصیل شده... یکیمون درگیره زندگی... یکیمون... حواستون به اخرین ها باشه وثانیه به ثانیه. راقدر بدونید @Hosnasku