_🌱_

اگه کانال قلمِ آبیِ او یه کاسه سوپ بود، یه کاسه‌یِ گرم و خوش‌عطر بود که رنگ‌ولعابش دقیقاً مثلِ دنیایِ رنگی‌رنگیِ شیرکاکائو می‌موند. یه سوپِ خیلی دنج که طعمِ آرامشِ چایِ تازه و حسِ خوبِ نوشتن رو می‌ده. لابلایِ ترکیباتش، می‌تونی ردی از نقاشی‌هایِ قشنگ و ظریفی رو ببینی که دور تا دورِ لبه‌یِ کاسه، با یه قلمِ آبیِ ناز کشیده شده. این کاسه‌یِ سوپ، حال‌وهوایِ یه پناهگاهِ امن رو داره؛ پر از عکس‌هایِ ساده از روزمرگی‌ها که مثلِ یه نورِ امیدِ کوچیک می‌تابه و به آدم میگه زندگی هنوز قشنگه. خلاصه این سوپ، طعمِ مهربونی و ذوقِ یه آدمِ شیرکاکائویی رو می‌ده که بلدِ با یه نقاشیِ ساده، دلِ آدم رو گرم کنه.🖊🍲

اگه کانال مارنی یه کاسه سوپ بود، یه کاسه‌یِ خیلی خاص و موزون بود که توش رنگ‌ها نه اتفاقی، بلکه با کلی فکر و ذوق چیده شدن. این سوپ، یه مجموعه‌یِ هنریِ خیره‌کننده‌ست که لایه‌هایِ رنگی‌ش مثل یه پالتِ نقاشیِ دقیق کنار هم قرار گرفتن؛ انگار مارنی هر بار کاسه رو با یه تمِ رنگیِ مشخص (از صورتیِ ملایم گرفته تا زردِ درخشان یا مشکیِ عمیق) تزیین کرده تا حال‌وهوایِ اون روزش رو نشون بده. توی این کاسه‌یِ خوش‌رنگ، نقاشی‌هایِ ظریفِ خودِ مارنی مثلِ ادویه‌هایِ معطر پخش شدن و متن‌هایی که کنارشونه، درست مثلِ مزه‌یِ اصلیِ سوپ، گاهی شیرین و لطیفن و گاهی هم یه تلخیِ «حق» دارن که تا عمقِ وجودت می‌شینه. این کانال، نه یه سوپِ شلوغ‌پلوغ، که یه ضیافتِ رنگارنگ و آرومه برایِ کسی که دنبالِ دیدنِ زیباییِ دنیاست؛ جایی که هر عکس و هر نوشته، یه تکه از پازلِ رنگیِ دنیایِ مارنیه.💛🍲

_

اگه کانال محفل چای‌خوران یه کاسه سوپ بود، در واقع همون سوپِ خانگیِ گرم و آروم بود که وقتی خسته‌ای، یه قاشق ازش می‌خوری و انگار یه نفسِ تازه می‌کشی. این کاسه، پر از آرامشِ مطلقِ یه فنجون چایِ تازه است؛ جایی که عکس‌ها مثلِ گرمایِ ملایمِ چای، به دل آدم می‌شینن. توی این سوپ، متن‌ها و شعرهایِ کوتاه و حق، حکمِ اون قندِ پهلویِ کنارِ چای رو دارن؛ همون‌قدر شیرین، همون‌قدر به‌جا و همون‌قدر موندگار. این کانال، پناهگاهِ امنیه برای اونایی که می‌خوان تو شلوغیِ دنیا، یه لحظه با خودشون و یه چایِ داغ خلوت کنن. خلاصه بگم، این سوپِ گرم و صمیمی، دقیقاً همون چیزیه که واسه حال‌خوبِ لحظه‌هات نیاز داری.🍲☕️