واقعاً داشتن رفیق بی‌کلاس و پایه برای آدم نعمته. اینو اونجایی می‌فهمی که نشستی و به شکرک‌های چسبیده به پاکت دوناتت خیره شدی و فکر می‌کنی چطور بخوری‌شون که زشت نباشه، که یهو به خودت می‌آی و می‌بینی اونم رفته سمت‌شونو خوردن دونات بدون اونارو یه جرم بزرگ می‌دونه.

داشتم فکر می‌کردم اگه محبوبم انقدر پایه نباشه که باهم شکرک‌های دوناتو با هیجان نخوریم، چجوری زندگی دیگه جذابیت‌های خودشو نگه داره برام؟

صد نامه فرستادم، صد راه نشان دادم یا راه نمی‌دانی، یا نامه نمی‌خوانی..

به همه گفته‌ام تورا دارم..

وقتی رفیقت شوهر می‌کنه می‌ره خونه خودش:

به امید روزی که خانوم ولو برامون سنگ‌تموم بذاره🙏🏻

وقت‌هایی که فکر نمی‌کنی، یک‌جور دیگه‌ای خوبی. حتی وقت‌هایی که به خودت تلقین می‌کنی که خوبی هم، خوبی. فقط نمی‌دونم خاصیت شب‌ها چیه که یک‌ساعت تو جات خوابت نمی‌بره و افکار مختلف تو سرت جولون می‌دن.

چی می‌گن بهش، یک سری و هزار سودا؟ همون

تأثیر ریش تو قیافه پسرا و مردا:

نمی‌دونم چرا لایک‌ش کردم. ولی خدایی مثل بوی بنزین خاص و دوست‌داشتنیه. ناخودآگاه‌م میاد تو مشام‌ت😂