او سه‌دهه طراح بلامنازع وقایع منطقه بود. او مدیریت اتفاقات و نحوه حرکت چندین کشور منطقه را به سرانگشت خود تعیین‌ میکرد. سربازهای او از تهران و کردستان تا دمشق و بیروت و بغداد، نقش تعیین‌کننده داشتند. او بود که تعیین می‌کرد ابرقدرت‌ها کی و کجا شکست بخورند. او فرمان میداد که چه سلاحی ساخته‌شود و می‌شد. او میگفت که از میان درختان انبوه حاشیه غزه، از دل قریه‌ای راکت‌ها به پرواز درآیند و ساعتی بعد درمی‌آمد. او اشاره میداد که کشتی‌های یهود در نزدیکای یمن غرق شود و ساعتی بعد آهن‌پاره‌ها به قعر آب می‌رفت. بزرگ‌استراتژیست پیر منطقه بود. حالا میخواهم بگویم که او حتی نوع و مکان مرگش را هم خود تعیین کرد! باز طراح او بود و شما در طرح او اقدام کردید. او خواست که نه در پناهگاه‌های دور و تنها و به‌ذلت، بلکه شیرانه و مردانه در دفتر کار خود در تهران شهید شود. او خواست که با اهل خانه‌اش شهید شود. او طراحی کرد. شما بزدلان را کجا یارای کشتن او بود. او آخرین سکانس زندگی‌اش را خود به روی صحنه برد! «مهدی مولایی» https://eitaa.com/m_molaie110

باور اینکه به‌جای واحفظ قائدنا، وارحم قائدنا شنیدیم سخته خداوندا. چطور دردشو می‌شه تحمل کرد؟

هیچی دردناک‌تر از همین یادآوری‌ها نیست.. ما هنوز باورمون نمی‌شه که.