آدم‌ها تو "نه‌توروخداترین" حالتِ ممکن، خودشون رو از چشمت می‌ندازن.

حرف زیاده و وقت کم. بیا!

شاید بعضی خواب‌ها نشونه‌ی اینن از جایی که نشستی حرکت کنی و جات رو عوض کنی. اما بیدار که می‌شی با سنگ انداختن سمتت تورو به زانو در میارن. برای زنده‌موندن نیازمون محرکه. محرکِ ادامه‌دادن‌هام شو.

شاعر می‌گه زیر برف‌و کلی حرف‌و دلبر نیکوسرشت ای بمیری که نبودی برویم سوی 'بهشت 'بهشت مجاز از حرم امام رضا🌚

ترس نبودن‌ِ بعضی‌ها، آدم رو دل‌چرکین می‌کنه.

کاش می‌فهمیدی چه مرگ‌ته.

ازت گذشتن چقدر سخته.

درسی که موجب سردیِ چای‌ت بشه رو بندازید تو جوب.

نه. همین خودِ تو! حیرت نمی‌‌کنی گاهی که چطور قلبت از تحمل بار این‌همه غصه، این‌همه درد، از هم پاره نمی‌شود؟ - حسین‌وحدانی

درس امروز: