📌در جستجوی اولویت‌ها؛ بازخوانی رسالت نهاد روحانیت در عصر نوین حجت گنابادی‌نژاد ✍نهاد حوزه علمیه و نهاد روحانیت، حامل دو رسالت سترگ و خطیری هستند که ریشه در عصر حضور ائمه اطهار (ع) دارد و در دوران غیبت کبری، به شکوفایی و تعالی رسیده است. این ماموریت‌ها، فراتر از تربیت فقیهان و دین‌شناسان، شامل مسئولیتِ عظیمِ اقامه دین در تمامی لایه‌های جامعه و عرصه‌های مختلف زیست بشری است. ♦️امروزه، گسترش بی‌سابقه جامعه جهانی و مواجهه با موج فزاینده‌ی حقیقت‌جویان و تشنگانِ معارف دینی، در کنار فرصت‌های بی‌نظیری که به برکت نظام اسلامی در حکمرانی دینی ایجاد شده است، مجموعه‌ای از اولویت‌های حیاتی، نوظهور و گسترده را پیش روی نهاد حوزه و روحانیت قرار داده است. بی‌شک، نادیده گرفتن مجاهدت‌ها و خدمات مخلصانه و ماندگار علما در طول تاریخ، خطا و معصیتی است که می‌تواند، خواه دانسته و خواه نادانسته، موجب تضعیف جبهه حق و تقویت اسلحه مشرکان گردد؛ اما تجلیل از میراث مجاهدت‌های سلف صالح، نباید راه را برای نادیده گرفتن نیازهای بنیادین و اولویت‌های مبرمی که از مسیرِ عملیاتیِ نهاد روحانیت خارج شده‌اند، منجر شود.» 🔹نهاد حوزه و روحانیت قرن‌ها منهجِ راهبری برای اقامه دین بوده است؛ از دوران پیش از پیروزی انقلاب اسلامی که مرجعیت در عالی‌ترین جایگاه دینی و علمای جلیل‌القدر در محوریتِ اقامه دین قرار داشتند، تا امروز که با اقتضای شرایط، تمامی فرصت‌ها رصد می‌شدند؛ از مدارس علمیه و مساجد و هیأت‌های مذهبی گرفته تا روحانی روستا، مؤسسات خیریه، صندوق‌های قرض‌الحسنه، درالشفاءها، کتابخانه‌ها و مراکز نگهداری ایتام؛ همگی عرصه‌هایی بزرگ برای تجلیِ اقامه دین بوده‌اند. 🔹اما اکنون که به برکت انقلاب اسلامی، علاوه بر گسترش فرصت‌های عظیمِ تبلیغ و خدمت دینی، با موج فزاینده‌ای از استقبال به اسلام و سبک زندگی دینی در داخل و خارج از کشور مواجه هستیم، با وجود تمامی مجاهدت‌ها و تلاش‌های نهادهای فرهنگی و حوزوی، هنوز خلأها و بخش‌های خالی از ماموریتِ اختصاصیِ نهاد روحانیت، قابل توجه است. 🔸شاید امروز در نهادهای مسئول، گزارش و آمار دقیقی از این خلأها و بار‌های بر زمین‌مانده در عرصه‌های فرهنگی، تبلیغی و مذهبی در دسترس نباشد؛ اما پرسش‌های بنیادین همچنان بر جای است: آیا می‌دانیم چند هزار روستا در کشور فاقد روحانی است؟ چند درصد مساجد کشور از امام جماعت بی‌بهره‌اند؟ آخرین وضعیت نماز جماعت در مدارس آموزش و پرورش کجاست؟ وضعیت فرهنگی خوابگاه‌های دانشجویی چگونه است؟ با نگاهی به تجربه ارزشمند شهید بهشتی در تألیف متون درسی در دوران طاغوت، اکنون چه وضعیتی حاکم است؟ آیا می‌توانیم نمایه دقیقی از تبلیغ در عرصه بین‌الملل ارائه دهیم تا مشخص شود چه میزان از شیعیان، ارادتمندان اهل‌بیت (ع) و جویندگان حقیقت تحت پوشش تبلیغی قرار گرفته‌اند؟ و آیا می‌دانیم این موج پرجاذبه هیأت‌های مذهبی که مملو از جوانان مشتاق است، تا چه حد توسط روحانیت و مبلغان همراهی و هدایت می‌شود؟ بعلاوه عرصه های نوین هنری، رسانه و فضای مجازی 💢واقعاً تولیت این میدان خطیر، مؤثر و پر مخاطب، مستلزم چه نوع راهبری است؟ مسائل بنیادین کدامند؟ اولویت‌های اصلی کدام‌اند؟ و غفلت و تأخیر در انجام این ماموریت، چه خسارت‌های جبران‌ناپذیری را به دنبال خواهد داشت؟ 💢این پرسش‌ها، نمایه بخشی از حقیقتِ تدبیرِ رهبر معظم انقلاب، حضرت آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای (مدظله‌العالی) است که با تاکید بر ضرورتِ تدوین اولویت ها و مساله های مرتبط با نهاد روحانیت، از مسئولان ذی‌ربط مطالبه فرمودند. از این رو، لازم است نخبگان و دغدغه‌مندان حوزه و روحانیت با فوریت، به تبیین، تحلیل و ارائه طرح‌ها، تجربیات و ابتکارات خود بپردازند تا پیش از آنکه فرصت‌ها از کف بروند، گام‌های عملی و موثری در جهت ترویج دین و مکتب اسلام برداشته شود https://eitaa.com/IRANkx

📌دیپلماسی ایران؛ در خدمت مقاومت یا مهندسیِ خارج از ریل؟! حجت گنابادی‌نژاد ♦️اظهارات اخیر وزیر خارجه آقای عباس عراقچی درباره آمادگی ایران برای میانجیگری در یمن، سوالات جدی‌ای را در مورد «مهندسی اولویت‌های دیپلماسی» ایجاد کرده است. 🔻چرا این پیشنهاد بحث‌برانگیز است؟ ۱. واقعیت میدانی در برابر پیشنهاد دیپلماتیک: در حالی که مقاومت یمن در وضعیت قدرت قرار دارد و ائتلاف‌های منطقه‌ای (ترکیه و پاکستان) و حمایت مستقیم اروپا از سعودی به عنوان بازوی غیرمستقیم سنتکام علیه یمن فعال هستند، میانجیگری باید با دقت بسیار بالایی طراحی شود تا به تضعیف مقاومت منجر نشود. ۲. عدم انطباق با اولویت‌های راهبردی: در حالی که اجرای مأموریت میانجیگری در افغانستان، علی رغم دستور رهبر بزرگوار انقلاب حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای مدظله‌العالی که مستقیماً با امنیت ملی و مرزهای ایران گره خورده و با کندی و سکوت کامل مواجه است، پرونده یمن با سرعت بیشتری مطرح می‌شود. 💢اکنوم پرسش اینست که؛ آیا اولویت‌های دیپلماتیک بر اساس «نیازهای امنیتی و منافع حقیقی کشور» تنظیم می‌شوند یا بر اساس الگوی مهندسی‌شده‌ای که ممکن است منافع مقاومت را در منطقه به چالش بکشد؟ دیپلماسی نباید از ریلِ تأمین امنیت ملی و حمایت مقاومت خارج شود. https://eitaa.com/IRANkx