💟 برنامه‌ریزی نیمی از کار است، نیـمِ دوم و مهم‌تـر پیگیـری است. ▫️اگر چنانچه کار را هنرمندانه انجام ندهید یا #پیگیری نکنید یا زوایای مختلف کار را ملاحظه نکنید، این تلاشی که بخوبی انجام گرفته و بجا انجام گرفته، به نتایج خودش نخواهد رسید؛ باید کاری کنید که این تلاش به نتایج خودش برسد، و خود این یک تلاش دوّمی را لازم دارد. ▫️فکر یک کار خوب و برنامه‌ریزی برای یک کار خوب، نیمی از آن کار است؛ نیمِ دوّم که مهم‌تر است، #پیگیری و دنبال‌گیری و عمل کردن آن کار است و شما این را باید انجام بدهید. ۱۴۰۴/۰۹/۲۴ 📌یکی از مشکلات عمده‌ی ما در کشور #پیگیری‌نکردن است؛ کار را خوب شروع می‌کنیم امّا پیگیری لازم همیشه وجود ندارد؛ هرجا خوب #پیگیری کردیم، به نتایج خیلی خوب رسیدیم. ۱۳۹۳/۱۲/۱۷ #فرمان_ولی #پای_درس_استاد ‌ @noghteh_golchin | ۲نقـــطه II @IR_ART II هر روز یک قدم رو به جلو II پایگاه آموزش هنرهای تجسمی انقلاب

#کار_خوب_ببینیم کار خودمونه گوشه‌ای از پیشرفت‌ها و دستاوردهای ایران اسلامی ... 🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷 @karekhodemoone @karekhodemoone

کلاشنیکفتکو؟! نوشته ای کوتاه برای همرزمان جبههٔ هنری در موقعیت جنگ حسین یساری II@IR_ART IIهر روز یک قدم رو به جلو IIپایگاه‌آموزش‌هنرهای‌تجسمی‌انقلاب

‌ ●|قدرت کلمه در میدان رزم|● حقیقت این است که سرنوشت میدان در هر کشور تا اندازه‌ای به زبان نویسندگان آن گره خورده است. آنچه در جبهه‌ها رخ می‌دهد، تنها با سلاح و تجهیزات رقم نمی‌خورد؛ روحیه، معنا و روایت نیز بخشی از همان نبردند. بی‌زبانی و لکنت نویسندگان یک سرزمین، دیر یا زود بر نوع مبارزه‌ی میدان اثر می‌گذارد. اگر کلمات ناتوان باشند، روایت‌ها خاموش بمانند، حقایق گفته نشوند، میدان نیز تنها می‌ماند؛ بی‌پشتوانه، بی‌واژه، و بدون آن نیرویی که ادامه‌ی مبارزه را ممکن می‌سازد. تاریخ بارها این حقیقت را نشان داده است. در بسیاری از سرزمین‌ها، زمانی که نویسندگان، زبانی نیرومند و بیانی بزرگ داشته‌اند، میدان نیز پشتگرم بوده. در روسیه‌ی قرن نوزدهم و بیستم، ادبیات و قلم نویسندگان ملی، روح جمعی جامعه را شکل داد و در بزنگاه‌های سخت تاریخی به میدان نیرو بخشید. در فرانسه، نویسندگان و روشنفکران با کلمات خود نه‌تنها جامعه را بیدار کردند، بلکه به مقاومت ملی معنایی عظیم دادند. میدان تنها به مهمات نیاز ندارد؛ به معنا نیز احتیاج دارد، به روایت و امید، به توضیح این‌که چرا باید ایستاد. این کارها از عهده‌ی سلاح ساخته نیست؛ بلکه بر دوش کلمه و ادبیات است. اگر زبان و صدای نویسندگان بلند و محکم باشد، میدان دیگر تنها نمی‌ماند. و اگر قلم نویسنده لکنت بگیرد، میدان نیز بخشی از پشتوانه‌ی خود را از دست می‌دهد. وظیفه‌ی نویسندگان در میانه‌ی رزم، ساختن زبانی محکم و رساست؛ زبانی که بتواند پشت میدان بایستد و به آن نیرو بدهد. 📄 یادداشتی از تیمور آقامحمدی، نویسنده رمان "آنجا” @skybook II @IR_ART II هر روز یک قدم رو به جلو