قصه سنگ و شیشه ، میری واسه همیشه . . این تن ِ ارباً اربا ، دیگه شناسایی نمیشه .

همه گفتن ماکان مفقود الاثره .. هر چی گشتن پیداش نکردم ، جز یه یونیفرم آبی ُ یه لنگه کفش تصور همه از گشتن اینه که : امداد گر بیاد ، با وسایل‌هایی که دارن ، میگردن دنبال پیکر شهدا زیر آوار .. این اخرا دیگه امداد گرا چیزی پیدا نکردن ، نا امید شدن و رفتن ..

ولی وقتی خانواده ماکان دوباره رفتن ، پرسیدن از ماکان چیزی پیدا نشده ؟ گفتن نه ، اگه میخوایید خودتون برید بگردید .. لاشه ساختمان رو ریخته بودن یه جایی ، پدر و مادر ماکان با دست ُقاشق کل این خاک رو زیر و رو کردن( : ولی ماکان دیگه نبود .. ماکان رفته بود ، جوری که هیچ اثری ازش نبود . هیچ تیکه ای از پیکرش پیدا نشد تا دل ِ مادرش آروم بگیره . .

مادرش نمیره گلزار شهدا ، می‌گفت برم کجا بشینم ؟ همه میرن پیش بچه هاشون .. من که بچه‌ام نیست : ) جایی برای رفتن نداره ، تنها یادگار از ماکان شد ، یونیفرم آبی ُ یه لنگه کفش ..💔 بچه های ایران اینجوری فدای ِ‌امام‌زمان میشن ! اَللّهُمَّ عَجِّل لِولیکَ الفَرَج ؛

_

من نپرسیدم و کس مرا هیچ نگفت ..

‌هیچ چشمی لایق دیدار گیسوی ِتو نیست ، من محمد خان‌ام و این شهر کرمان من است .

حرف مادر ُ گوش بدید ، وگرنه دنیا برات ثابتش می‌کنه !

ممبرونم یکم کم فعالیتیم و به دل نگیرید ‌.. کارام روال شه میریم بالا 🙏🏻. صبور باشید*

پاتوق سابقم پای ِپنجره ..☕️

_