_

؛ تو رفتی و دلم غمین شد .

با هر رعد و برقی که می‌زنه ، اینجوریم که آسمون ؟ آنقدر داغش سنگینه که تو هم دلت شکسته . .💔

این مصائبی که در این 124 روز دیدیم ، اون چیزایی که بچه‌های جنوب و غرب کشور از همه مهم تر کف خیابون های ِتهران دیدید . حتی یک ساعت از مصائب کربلا نیست ! کربلا و اون چیزی که دخت ابوتراب با چشم هایش دید و ذره ذره شکسته تر شد ، خیلی بزرگتر از تصور ماست . که اگر پروردگار اون قدرت درک و بهمون میداد ، الان هیچ یکمون زنده نبودیم و از غم [شرمنده‌تون] سکته میکردیم . پس آنقدر مصائب خودمون رو با اولاد پیغمبر مقایسه نکنید . هنوز باید بدتر از این ها ببینم تا بتونیم فقط ذره ای کربلا رو درک کنیم !

این شما بودی نه ؟ یعنی که میگویی باور کنم ؟ اخبار و زیر و رو کردم . . خیلی وقته دارم اخبار اون صبح رو چک میکنم . هیچ نشونه ای از کذب بودنش نیست : ) البته بود ، بود ، امید داشتم ، هنوزم دارم . ولی این تابوت یعنی تیر خلاص .

نمی‌خواستم حرفی بزنم از وداع و تشییع و خاکسپاری . . ولی خب دل ِ آدم طاقت نمیاره . پدر ِ دیگه . .💔

_

دیدار که نشد . وداع که نشد ‌. دیدار ما به قیامت : ))

و صد امان از آن پیکرت ، الامان از آن سنگ : )) خانه ابدیت در آغوش امام رضاست . . پناه ملت به شاه خراسان پناه میبرد !

وداع با تو ؟ زبانم لال این خبر های دروغین راست است ؟ .

_