🕯 یه روز کامل رو بدون گوشی و اینترنت می‌گذرونی؛ فقط خودت، آسمون و آدم‌هایی که واقعاً برات مهمن.

🕯 تمام شهر رو پیاده می‌ری و جاهایی رو می‌بینی که همیشه از کنارشون رد شدی ولی هیچ‌وقت توقف نکردی.

🕯 تمام روز رو می‌خوابی؛ چون حتی در آخرین روز هم آرامش رو به هیجان ترجیح می‌دی.

🕯 می‌ری کنار دریا؛ کفش‌هات رو درمیاری و تا غروب فقط به موج‌ها نگاه می‌کنی.

🕯 نامه‌هایی می‌نویسی که هیچ‌وقت جرئت نکردی بفرستیشون؛ برای آدم‌هایی که هنوز یه تیکه از قلبت پیششونه.

🕯 برای آدم‌هایی که دوستشون داری هدیه‌های کوچیک می‌خری؛ چیزی که وقتی دیگه نباشی، یاد تو بندازتشون.

🕯 یه پلی‌لیست از تمام آهنگ‌هایی که زندگیت رو ساختن می‌ذاری و باهاشون آخرین روزت رو زندگی می‌کنی.

🕯 به خونه‌ای که بچگیت رو اونجا گذروندی برمی‌گردی؛ چون آخرین روز، وقت برگشتن به اولین خاطره‌هاست.

🕯 می‌ری کتابخونه و بین قفسه‌ها قدم می‌زنی؛ چون حتی پایان دنیا هم نمی‌تونه عشق تو به داستان‌ها رو ازت بگیره.

🕯 میری و توی خیابونا قدم میزنی اینقدر که خسته شی و میری توی یه بار می‌شینی و سیگار میکشی و به کارهایی که می‌تونستی بکنی و نکردی فکر می‌کنی.

🕯 حتی به مرگت فکر نمیکنی چون برات ارزشی نداره و فقط فکر می‌کنی که بلاخره قراره احساس آرامش داشته باشی. میری کنار پنجره و به بارونی که میاد نگاه می‌کنی و آخرین کتابی که شروع کرده بودی رو تمام می‌کنی.

🕯 اون روز گربتو برمیداری و میری یه مکان خلوت که هیچ کس نیست میخوای روز اخر رو با کسی بگذرونی که احساس خوبی بهت میده پس بهش زنگ میزنی تا اخر شب پشت خط بمونه.