حماقت های همیشگی
مدارا کن ای خاک،با خوب من.
آن روز چو میرفت کسی
داشتم آمدنش را باور،
من،نمیدانستم معنی هرگز را
تو،چرا باز نگشتی دیگر؟
حماقت های همیشگی
اگه کسی مثل نیک وجود داشت حتما کوه نمیبودم و دل میبستم.
چه خوب که وجود نداره،آدمیزاد ذاتا چیز جالبی نیست.