ما در رابطه با حق، گاهى از قدرت و اقتدارش مى‌گوييم، كه خدايى هست و فلان است و... آن قدر اين اقتدار را بزرگ مى‌كنيم كه در دل آدم‌ها خوف و ترس از حق مى‌آيد، نه حبّ او. وحشت مى‌آيد، نه انس با او. اين نكتۀ اساسى است، كه ما در رابطه با خدا، بيشتر بر روى رابطۀ قدرت تأمّل و تأكيد كرده‌ايم، نه بر رابطۀ رحمت و محبّت و انس، نه بر رابطۀ عنايت حق. به خدا قسم! اگر كسى كه يك لحظه آن عنايت مستمر و آن انتظار مهربان حق را بچشد، تا آخر زندگى‌اش، تا روز قيامت، مست است! مستِ مست است! عین.صاد