بسم الله الرحمٰن الرحیم؛

"برای چی اومدیم این دنیا؟" شاید تو هم مثل خیلی ها یه وقتایی این سؤال رو از خودت پرسیدی

من برای زندگی اومدم یا برای مردن؟ اگه قراره زندگی کنم، پس چرا آخرش مرگه؟ اگه قراره بمیرم پس چرا به دنیا اومدم؟

این سؤال‌ها هم ترسناک به نظر میان هم گیج‌کننده ولی جوابشون میتونه خیلی روشن و آرامش بخش باشه

خب اگه بگیم ما فقط برای زندگی کردن اومدیم یعنی چی؟ یعنی بخوریم، بخوابیم، خوش باشیم و بعدش تموم بشیم؟ ولی انصافاً.. این همه سختی این همه رنج این همه تلاش فقط برای یه پایان پوچ؟ خب قطعا نه عقل قبول میکنه نه دل‌‌..

آیا انسان فقط برای مردن اومده؟ بعضیا میگن زندگی مقدمه‌ی مرگه.. اما این نگاه هم ناقصه چون مرگ پایان نیست‌، مرگ فقط یه دروازه‌ست.

مثل وقتی از رحم مادر میای بیرون فکر میکنی همه چی تموم شد ولی تازه دنیای اصلی شروع میشه‌.

خدا ما رو آفرید تا توی این دنیا انتخاب کنیم راه حق یا باطل؟ رشد کنیم، از خاکی بودن به سمت خدایی شدن.. تجربه کنیم، سختی‌ها، عشق، محبت.. همه ابزار ساخته شدن ما هستن.

قرآن میگه او کسی است که مرگ و زندگی را آفرید تا شما را بیازماید کدام یک نیکوکارتر هستید. (ملک/۲)

یعنی زندگی و مرگ هر دو ابزار امتحانن مرگ هم مثل زندگی، آفریده شده تا هدفی رو دنبال کنه.

چرا زندگی با مرگ معنا پیدا میکنه؟ فکر کن اگه مرگ نبود هیچ ارزشی برای فرصت‌ها قائل نمیشدیم.. هیچ‌کس به فکر رشد و جاودانگی نمی افتاد. دنیا میشد یه بازی بی پایان که هیچ کس انگیزه‌ی جدی برای خوب بودن نداشت.. پس مرگ در واقع به زندگی معنا میده:)