«اینها پایههای فکری برای ایجاد یک نظام اسلامی بود؛ اگرچه ما آن موقع امیدوار نبودیم که نظام اسلامی شش، هفت سال دیگر محقق شود. میگفتیم اگر پنجاه سال دیگر هم ایجاد نشود، بلاخره پایههای فکریاش اینهاست. آن کار، جهت دادن به فکر نسل جوان آن روز بود.» __صفحه ۱۸، بخش اشاره از کتاب طرح کلی.
این ذهنیت که امروز من یک دونه میکارم و بلافاصله فردا باید گل دادن و میوه دادنش رو ببینم وجود نداشته. این دونه کاشته میشه، چه من نتیجه رو ببینم و چه نبینم این کار رو انجام میدم. این وظیفهست که باید انجام بشه. چه من نتیجه رو ببینم چه نبینم. چه نتیجه باب میل من باشه، چه نباشه.
این تفکر فوقالعادهست. لرزه به روح آدم میندازه. انگار تو این دستگاه، تک تک افراد، همه، اثر دارن. مثل تکههای کوچک و بزرگ نخ در یک ریسمان بزرگ بهم پیوسته و تنیده میشن. اگر یکیشون در جای خودش نباشه، ریسمان کامل کامل نیست.
«طرح اسلام به صورت مسلکی اجتماعی و دارای اصولی منسجم و یک آهنگ و ناظر به زندگی جمعی انسانها، یکی از فوریترین ضرورتهای تفکر مذهبی است.» __صفحه ۲۷، مقدمۀ مؤلف، از کتاب طرح کلی.
یکی از تکون دهنده ترین جملات کتاب برای من.
«عالِم اسلامی رهبانیت ندارد، گوشهگیری ندارد، فرار ندارد. عالِم اسلامی همانی است که سعی میکند که بگیرد غریق را.» __صفحه ۳۳، جلسه اول، ایمان (۱)، از کتاب طرح کلی.
*رهبانیت: در اصطلاح به معنای گوشهگیری و ترک دنیاست.
«خودش را متقی میکند، دارای تقوا؛ یعنی آن تجهیز لازم را، آن زره لازم را در مقابل آسیب گناه، بر تن میپوشد و وارد منطقۀ گناه میشود، برای دستگیری گناهکاران؛ خلاصه تقوا این است.» __جلسه اول، ایمان (۱)، از کتاب طرح کلی.
