خداخیرش‌بده‌سرمن‌عمه‌آزرده خداخیرش‌بده‌بھ‌جاۍ‌من‌کتک‌خورده:))💔

حــرم خواهرِ #امام_حسین حضرت زیـنـب ﴿س﴾ نایب‌الزیاره همه‌ی عاشقان بی‌بی هستم✋🏼!'

•🖤° نوکرۍبردَرِاین‌خانھ،مَواجِب‌دارد؛ تَرکِ‌ایݩ‌خانھ‌هم‌انگار،عَواقب‌دارد... 『 @delviiiin』

وقتى طنین فریاد عون به رجز در میدان مى پیچید، به خودت مى آیى و مى فهمى که کلام رمز، کار خودش را کرده است و پروانه شهادت از سوى امام صادر شده است. شاید این اولین بار باشد که صداى فریاد عون را مى شنوى ، از آنجا که همیشه با تو‌ودیگران ، آرام و به مهر سخن مى‌گفته . نمى توانستى تصور کنى که ذخیره و ظرفیتى از فریاد هم در حنجره داشته باشد. فریادش ، دل تو را که از خودى و مادرى ،مى لرزاند، چه رسد به دشمن که پیش روى او ایستاده است: آهاى دشمن ! اگر مرا نمى شناسید، بشناسید! این منم فرزند جعفر طیار، شهید صادقى که بر تارك بهشت مى درخشید و با بالهاى سبزش در فردوس پرواز مى کند. و در روز حشر چه افتخارى برتر از این ؟! ذوق مى کنى از اینهمه استوارى و صلابت و این اشک که مى خواهد از پشت پلکها سر ریز شود، اشک شوق است امااشک و شیون و آه ، همان چیزهایى هستند که در این لحظات نباید خودى نشان دهند. حتى بنا ندارى پا را از خیمه‌بیرون بگذارى . آن هنگام که بر تل پشت خیمه ها مى رفتى و حسین و میدان را نظاره مى کردى ، فرزند تو در میدان‌نبود. اکنون از خیمه درآمدن و در پیش چشم حسین ظاهر شدن یعنى به رخ کشیدن این دو هدیه کوچک. و این دو گل نورسته چه قابل دارد پیش پاى حسین! اگر همه جوانان عالم از آن تو بود، همه را فداى یک نگاه حسین مى کردى و عذر مى خواستى . اکنون شرم از این دوهدیه کوچک ،کافیست تا تلاقى نگاه تو را با حسین پرهیز دهد. #شب‌چھارم #آفتاب‌درحجاب - @delviiiin

•🏴° صدپسرداشتھ‌باشم‌؛ بھ‌رهت‌خواهم‌داد:))🖤 『 @delviiiin』

اۍجانِ‌مݩ‌کھف‌امان‌من اۍ‌ذڪرِتوشوربیـٰان‌من اسمٺ‌حسیݩ‌هرضربانِ‌من:)♥️

•🏴° باتو‌خوشم باتوڪھ‌مدیونِ‌توام...:) 『 @delviiiin』

السلامُ‌علی‌عبدالله‌ابن‌الحسن اۍ‌گلِ‌مجتبی‌واۍعقیق‌یمن🥀💔

این‌صداى اوست که خطاب به تو فریاد مى زند:((دریاب این کودك را!)) و تو چشم مى گردانى و کودکى را مى بینى که بى واهمه از هر چه سپاه و لشکر و دشمن به سوى حسین مى دود پیوسته عمو را صدا مى زند. تو جان گرفته از فرمان حسین ، تمام توانت را در پاهایت مى ریزى و به سوى کودك خیز بر مى دارى . عبداالله صداى تو را مى شنود و حضور و تعقیب را در مى یابد اما بنا ندارد که گوش جز به دلش و سر جز به حسینش بسپارد. وقتى تو از پشت ، پیراهنش را مى گیرى و او را بغل مى زنى ، گمان مى کنى که به چنگش آورده اى و از رفتن و گریختن بازش داشته اى . اما هنوز این گمان را در ذهن مزه مزه نکرده اى که او چون ماهى چابکى از تور دستهاى تو مى گریزد و خود را به امام مى رساند. در میان حلقه دشمن ، جاى تو نیست . این را دل تو و نگاه حسین هر دو مى گویند. پس ناگزیرى که در چند قدمى بایستى و ببینى که ابجر بن کعب شمشیرش را به قصد حسین فرا مى برد و ببینى که عبداالله نیز دستش را به دفاع از امام بلند مى کند و بشنوى این کلام کودکانه عبداالله را که: تو را به عموى من چه کار اى خبیث زاده ناپاك! و ببینى که شمشیر، سبعانه فرود مى آید و از دست نازك عبداالله عبور مى کند، آنچنانکه دست و بازو به پوست ، معلق مى ماند. و بشنوى نواى ((وا اماه )) عبداالله را که از اعماق جگر فریاد مى کشد و مادر را به یارى مى طلبد. #شب‌پنجم #آفتاب‌درحجاب - @delviiiin