هی من میام فراموش کنم جاموندم هی با استوریای داداشم روبرو میشم:))))) دلم میخواد برم فحشش بدم حیف زائر امام حسینه

دلم برا شبای اربعین که ملت دور هم جمع میشدن روضه میخوندن و سینه میزدن تنگ شده

دلم میخواد نیست شم،محو شم،اصن یه جوری نابود شم که انگار از اول وجود نداشتم

خیلی وقتا ناامید شدم خیلی وقتا پس زده شدم ولی هیچوقت این حس ناامیدی و پس زده شدنی که الا دارم و نداشتم هیچوقت

شب بخیر.

با شدت مود عوض کردن من ژاپن میتونه برق تولید کنه

ابرا>>>>

نمیدونم از کجا بنویسم و چطوری بنویسم.اصلا کلمات تو ذهنم جای خودشون و پیدا نمیکنن که بخوام جمله بسازم.همه چی انقد‌ یهویی شد که هنوزم تو شوکم.هیچوقت نزاشتی دلم شکسته بمونه همیشه یجوری جبرانش کردی:) اینم میزارم به پای تموم‌ اون بزرگی‌هایی در حقم کردی و منِ‌ قدر‌نشناش ندیدمشون و بازم از دستت ناراحت شدم. انقد همیشه هوای دلم و داشتی که حسابش از دستم دررفته.میخوام ازت تشکر کنم ولی نمیدونم‌ چجوری.اصلا مگه میشه از شما تشکر کرد؟ازت ممنونم که امام حسین دلم بودی:) خلاصه که: جزسرِکویِ‌توای‌دوست‌ندارم‌جایی جزسرم‌نیست‌‌به‌جز‌خاکِ‌درت‌سودایی:)