دلم میخواد به مغزم بگم یه دیقه وایسا بزار حجم اطلاعات مزخرفی که بهشون اهمیت میدی و بتونم هضم کنم
فوبیای ترک شدن اینطوریه که خیلی عادی داری با فرد روبروت حرف میزنی و خوش حالی ولی یهو یه فکر به ذهنت میرسه که"نکنه یه روزی بدون دلیل بره؟"و برای خراب شدن تمام لحظاتت همین یه فکر کافیه