ای که مرا خوانده ای راه نشانم بده در شب ظلمانی‌ام، ماه نشانم بده -مولانا

-

-

تو‌منو‌زیر‌آب‌نگه‌داشتی، وحالامیپرسی‌چطورغرق‌شدم؟

این دختر _ نه این فرشته _ برای من سرچشمه‌ ی تعجب و الهام ناگفتی بود . وجودش لطیف و دست‌نزدنی بود . او بود که حس پرستش را در من تولید کرد. من مطمئنم که نگاه یک نفر بیگانه، یک‌نفر آدم معمولی، او را پژمرده می‌کرد ‌. -بوف‌کور

مگه یه آدم چقدر ظرفیت داره

-

در اندوه، جهان سنگین می‌شود

زنده بودن او به معنای زندگی کردن نبود او فقط تماشاچیِ خوبی بود