🔸گزارشی از مبحث "دولت تأویل گر رؤیای اجتماعی"🔸 🔹برای بحث از رؤیای اجتماعی میتوان از سه گرایش مطالعاتی نام برد، یک منظر علوم اجتماعی است که میتوان رویای اجتماعی را مد نظر و مطالعه قرار داد، یک منظر دیگر با رویکرد آینده پژوهشی است که بحث رویا در این زمینه مطالعاتی الان شاید بیشتر شناخته می شود که نوعی آینده نگاری هم در پی دارد. و زمینه مطالعاتی سوم از منظر علوم سیاسی است که در سه ساحت: فلسفه سیاسی ، نظریه سیاسی و حکمرانی میتوان با رویای اجتماعی مواجهه داشت. آنچه مد نظر است بحث از منظر فلسفه و نظریه سیاسی که جایگاه دولت در تحقق رویای اجتماعی را مورد کنکاش علمی قرار دهیم. دانش سیاسی که صبغه دانش هنجاری دارد در باره ترسیم و تحقق یک زندگی خوب بحث میکند و نظریه های سیاسی به عنوان بازوی عملیاتی و معادلاتی برای فلسفه سیاسی عمل میکنند و آن باید و نباید را سوق میدهند به سمت پیاده سازی و تحقق عینی، لذا از رویای اجتماعی اینجا میشود بحث کرد. 🔹در منطق درونی اندیشه های سیاسی هم معمولا از سه مرحله: وضع موجود، وضع مطلوب و شرایط انتقال از وضع موجود به وضع مطلوب بحث میشود. در اینجا هم وضع مطلوبی که اندیشمند ترسیم میکند برخواسته از مطالعه و رجوع به عالم خیال و ساحت مثالی جامعه و پرداختن به این مساله که چگونه میتوان از نابسندگیهای زندگی در وضع موجود عبور کرد و برای این عبور نیاز به تصویری است که لاجرم برخواسته از ذخیره و انباشت فرهنگی جامعه خواهد بود. راوی این رویا متفکران و رهبران اجتماعی هستند که این رویا را تبدیل می¬کنند به بسیج سیاسی و به عالم تحقق و تعین نزدیک میکنند. در واقع رویای اجتماعی مولود قرار گرفتن یک جامعه در یک بن بست هاییست. در بن بستها هست که سراغ رویا میرویم و وضعیت نابسنده است که ما را دعوت به رویا میکند. رویای اجتماعی فرزند اعتراضهای بنیادین و فراگیری است که ساحت خیالی و مثال را آبستن یک رویا میکند. زاده حضور در شرایط آستانگی است. از یک طرف مایوس هستید و از سوی دیگر چشم انتظار و امیدوار یک روشنایی رو به فردا. تعبیری که حضرت آقا دارند در تحلیل آیه 110 سوره یوسف دارند که در زمان یأس رسل هست که نصرت الهی نازل میشود و نزول نصرت باعث جهش میشود. از یک سو یک یأس فراگیر وجود دارد و از یک سوهم رهبران از یک امید قابل تحقق حرف میزنند و ایمان دارند. اینجاست که میتوانیم از یک رویا صحبت کنیم. 🔹ادامه دارد.....

فایل صوتی نشست اندیشه ورزی با موضوع : "دولت تأویل گر رؤیای اجتماعی" 🎤ارائه آقای دکتر محمدحسین طاهری @Ideation

🔸جامعه اندیشکده ها با حضور مهدی خراتیان، نویسنده و سیاست پژوه، به موضوع «اندیشکده شناسی» پرداخته است. ❇️محورهای لایو 🔹تفاوت اندیشکده‌ها و شبه‌اندیشکده ها 🔹انواع سنت های اندیشکده ای در جهان 🔹مدل ایرانی اندیشکده فایل صوتی این نشست تقدیم میشود 👇🏻👇🏻👇🏻

ادامه ....🔸 🔹در علم سیاست دو نوع رویا داریم یک رویای اتوپیک هست و یک رؤیا که تبدیل به چشم انداز شده است. در رؤیای اتوپیک دنبال تحقق نیستید و میدانید که رسیدنی هم نیست مانند آنچه در اندیشه فارابی و افلاطون هست، که بیشتر جنس عالم مثالی دارد و شما تنها به آن تقرب می جویید و و تحققش دست شما نیست. اما در ادبیات حکمرانی رؤیا از جنس چشم اندازاست که میتوان تبدیل به پروژه کرد. و برای رسیدن به آن برنامه ریزی عملیاتی نمود. هر دو نوع رؤیا در رؤیای ایرانی وجود دارد. رؤیایی که در عصر ظهور محقق میشود و ما به آن تقرب می جوییم. و رؤیایی که با عنوان تمدن نوین اسلامی رؤیای تحقق پذیر ایرانیان میتواند باشد. جامعه نمونه اسلامی که محقق شده رؤیای اجتماعی مورد مطالبه است مگر بشرط تحقق دولت اسلامی شدنی نیست. در گرو تعیّن دولت مطلوب میتوان انتظار ساخت جامعه نمونه را داشت. بنا براین رؤیای اجتماعی بنابر ادبیات فلسفه‌ی اسلامی، متعلق به خیال جمعی یک جامعه است و در عالم مثالی جامعه و ساحت قلبی آن سامان پیدا می‌کند. تحقق این رؤیا، یعنی حضور پدیده‌ی خیالی در عالم حس، فرآیندی است که می‌توانیم آن را تاؤیل رؤیا بنامیم و نهادی را در جامعه پی‌جویی کنیم که نقش او، تاؤیل رؤیای جامعه باشد. این نهاد محقق کننده رؤیا دولت مطلوب است. دولتی که نوع جدیدی از مناسبات را رقم میزند که فراتر از الگوهای موجود و بر محوریت بسط اراده عمومی و زمینه ساز توسعه اختیار انسانها بنا نهاده شده است که با عنوان دولت اختیار شناخته میشود.

اندیشکده های حکمرانی ایران

اندیشکده های حوزه اجتماعی، اجتماعی ایران

موضوع علم انبیا.... بفهمید قضیه چه است، بفهمیم قضیه چه است. انبیا آمدند بفهمانند به ما که قضایا چه هست، ما همه حیران، سرگردان. همه عالم سرگردانند، نمیدانند قضایا چیست.

🔹و دیگران هیچند... 🔸ما باید این معنا را ادراک کنیم بفهمیم که همه از اوست؛ و همه به او رجوع می کنند: إنا لله و إنا إليه راجعون. از او هستیم. اوست همه چیز دیگران نیستند، هیچند؛ هر چه هست اوست. 🔸ما باید ادراک این معنا را بکنیم. 🔸انبیا آمدند که ما را هوشیار کنند؛ تربیت کنند. انبیا برای انسان آمده اند و برای انسان سازی آمده اند. کتب انبیا کتب انسان سازی است. قرآن کریم کتاب انسان است. #موضوع_علم_انبیا_انسان_است. هر چه هست با انسان حرف است. انسان منشا همه خیرات است. و اگر انسان نشود، منشا همه ظلمات است. در سر دو راهی واقع است این موجود: یک راه، راه انسان. و یک راه، راه منحرف از انسانیت. تا از چه حیوانی سر بیرون بیاورد. 🔸تعلیم تنها، تعلم تنها، فقه تنها، فلسفه تنها، علم توحید تنها، فایده ندارد، تا مقرون با اسم رب نباشد: اقرا باسم ربک، باسم ربک الذي ځلق. همه خلق را به اسم رب نسبت می دهد. اسم رب مبدا همه خلقهاست. خلق است: خلق مطلق. افرا باسم ربك الذي خلق درس هم بخوانيد باسم ربك الذي خلق. مباحثه هم بکنید به اسم رب. نه همان اول بگویید بسم الله الرحمن الرحیم. 🔸بفهمید قضیه چه است، و بفهمیم قضیه چه است. انبیا آمدند که بفهمانند به ما که قضایا چه هست. ما همه حیران، سرگردان. همه عالم سرگردانند نمی دانند قضایا چیست.

سخنرانی در جمع طلاب فیضیه و مبلغان 7تیر58

نشست "دولت تاویل گر رویای اجتماعی" برگزار شد https://hawzahnews.com/xbjMj