نوآوری اجتماعی چیست و چطور در زندگی ما تاثیر میگذارد؟

تاخر فرهنگی ؟ اصطلاح "Cultural Lag" به معانی تأخر فرهنگی، عقب‌ماندگی فرهنگی، واپس ماندگی فرهنگی یا دیرکرد فرهنگی ترجمه شده است. تأخر فرهنگی یکی از نکته‌های مهم پویایی‌شناسی فرهنگی است، و در اصطلاح نوعی عدم تعادل فرهنگی به حساب می‌آید و به معنای تمایز اجزا یک فرهنگ از نظر آهنگ حرکت آنان است. در واقع بعضی از عناصر فرهنگ، نظیر زیرساخت یا فنون و ابزارهای مادی زودتر از اندیشه‌ها و عقاید یا سازمان‌های اجتماعی دگرگون می‌شوند. بدین‌سان در درون یک فرهنگ، اجزا از یکدیگر جدا و گاه بیگانه می‌شوند.[1] در اثر این تغییر یا پیشرفت (اصطلاح پیشرفت را در مورد فرهنگ مادی می‌توان به کار برد) نابسامانی و ناهماهنگی در مجموعه آن ترکیب فرهنگی به وجود آید. این عدم هماهنگی در تغییر عنصرهای یک ترکیب فرهنگی را پس‌افتادگی فرهنگی گویند. تاخر فرهنگی مفهومی است كه توسط ویلیام اگبرن (William Fielding Ogburn: 1886-1959) جامعه‌شناس امریكایی مطرح گردید. تاخر فرهنگی، در نظریه اگبرن با مفهوم تطبیق با محیط جدید همراه است. سازش و تطابق اجتماعی به دو شکل قابل تصور است: یکی سازش و تطابق انسان با فرهنگ، و دیگری هماهنگی و سازش میان قسمت‌های مختلف یک فرهنگ است. نظریه تاخر فرهنگی اگبرن، مربوط به حالت دوم یعنی مشکل تطبیق قسمت‌های مختلف یک فرهنگ است، که به علت سرعت تغییر و تحول از یکدیگر جدا شده‌اند. قسمت‌های مختلف یک فرهنگ (عناصر مادی و معنوی فرهنگ) به یک سنت و آهنگ تغییر نمی‌کنند.

تأخر فرهنگی ارتباط تنگاتنگی با نظریه «تکنوپولی» یا تأثیر تکنولوژی بر فرهنگ دارد. کتابی در این زمینه توسط نیل پستمن نوشته شده و توسط آقای دکتر صادق طباطبایی ترجمه شده.

تکنوپولی (به انگلیسی: technopoly) از دو واژه تکنولوژی و مونوپولی تشکیل شده‌است و به معنای سلطه تکنولوژی بر فرهنگ جوامع بشر امروزی است. طبق نظریه نیل پُستمن (جامعه‌شناس آمریکایی) تاریخ فرهنگ بشر به سه دسته تقسیم می‌شود. فرهنگ ابزار فرهنگ تکنوکراسی فرهنگ تکنوپولی در این میان تکنوپولی همان فرهنگ امروزی بشر است. وجه بارز این فرهنگ گم شدن فرهنگ در هجوم اطلاعات است. فرهنگ اعتبار خود را در تکنولوژی کاوش می‌کند و دستورالعمل‌های خود را از تکنولوژی می‌گیرد. نظام تکنوپولی را می‌توان چنین تعریف کرد «سیستمی که در آن، جامعه انسانی قدرت دفاعی خود را در مقابل سیل اطلاعات و تکنولوژی از دست داده است». بنابراین در نظام تکنوپولی وسیله و هدف یکی می‌شود. استفاده از وسایل آنچنان افزایش پیدا می‌کند که دیگر چرایی این استفاده مطرح نیست. خصلت این نظام، انبوه اطلاعات است که در قالب ابزاری چون کامپیوتر و تلویزیون ایفای نقش می‌کند.[۱] 1- تکنوپولی: تسلیم فرهنگ به تکنولوژی. نیل پُستمن. ترجمه:صادق طباطبایی. نشر اطلاعات.1390

⭕️ اولین همایش ترسیم چشم‌انداز جمهوری اسلامی ایران در ۱۴۵۰ برخی از سخنرانان کلیدی این همایش؛ 💠 آقای دکتر محسن رضایی 💠 آقای دکتر علی آقامحمدی 💠 آقای دکتر سورنا ستاری 💠 آقای دکتر امیر ناظمی و... 🕰 زمان: چهارشنبه و پنجشنبه ۲۳ و ۲۴ تیرماه از ساعت ۸:۳۰ الی ۱۸ 🌐 پخش زنده در: live.iri1450.ir

نگاهی تحلیلی به برنامه ششم توسعه در حوزه فرهنگ

بخش عمده فعالیت‌ها و خدمات فرهنگی در کشور توسط بخش غیردولتی تولید می‌شود و نظام سیاستگذاری صرفا کنترل برخی ابزارهای توزیع همچون رادیو و تلویزیون دولتی و مجوزهای تولید و توزیع را در دست دارد. در سایرحوزه‌ها نیز نقش حاکمیت محدود به نظارت و کنترل و همچنین حمایت‌های یارانه‌ای می‌شود. دقیقا به دلیل همین وضعیت است که دو سیاست واگذاری هر چیز قابل واگذاری و حمایت یارانه‌ای دو محور اصلی برنامه‌ریزی توسعه‌ای در حوزه فرهنگی شده است. به عبارت دیگر ظرفیت در اختیار دولت برای برنامه‌ریزی محدود است و در این شرایط نظام برنامه‌ریزی محدود به جهت‌دهی و کنترل‌های غیرمستقیم از طریق سازوکارهای مالی و حقوقی می‌شوند که در خصوص میزان این سیاست نیز تردیدهایی وجود دارد.

🔶فایلهای متنی و صوتی دوره حکمرانی فرهنگی با ارائه آقای دکتر علی خزاعی (5جلسه) 👇🏻👇🏻👇🏻 @Ideation