دلش نمیومد عباس‌ش رو ببره وسط جنگ با اون حرومیا .. گفت اقا جان هرچی شما بگی ، اما اجازه بده برم برا اهل حرم اب بیارم ، سکینه تشنه‌اس اقا جان

امام حسین ك دید نمیشد منکر تشنگی اهل خیمه بشه ، جون کند و رضایت داد :)'!

حضرت اباالفضل سوار مرکب شد ، لشکرکفر از ترس هی عقب میرفت .. شمر گفت اگه دستش به فرات برسه روزگارتون رو سیاه میکنم .. گفتن آخه مگه ما حریف شیر پسر حیدر میشیم ؟

حضرت عباس رسید به فرات و لب رود زانو زد .. عقل می‌گفت ك لبانت تشنه‌اس قلب می‌گفت ك مگر بی ادبی ؟

با لبان عطشان ، مشك را پر کرد برخواست .. از میان نخلسان ك عبور میکرد ، ناگهان خنجری بازوی مبارکشون رو قطع کرد :)'!

مشك رو انداخت بازوی دیگر ، محاصره بود ، محاصره لشکر چهل هزار نفری .. امام حسین دید از یه جایی به بعد صدای برادر رو نمیشنوه ، هی به خودش دلداری میداد می‌گفت تقصیر این هلهله هاست .. عباسم سالمه :)

اما یه سوال ؟

با مشك به دندان گرفته میشود پاسخ برادر را داد ؟

ابوفاضل مشك به دندان گرفته و با خود زمزمه میکرد : سکینه منتظره ، نباید شرمنده رباب عروس زهرا بشم ، رقیه منتظره منه ، ای مشك ، ابرویم را مبر ..

شمر داد زد چرا جلو نمیرین ؟ مگه نمی‌بیند دست نداره ؟ میگفتن از چشماش میترسیم حرمله زانو و زد چشمای قمربنی‌هاشم رو هدف گرفت 💔:)'!

هلهله ها ك تموم شد ، یهو یه صدایی اومد یا اخا ، ادرکنی ..

امام حسین گفت عباسم یه عمر بهم نگفتی برادر ، چی شده برادر به قربان سرت ؟ می‌دونی چی شده بود ؟ ابروی ترك خورده عباس ؟ خدایا ، شق القمر از لشکر ابلیس بعید است ..