ایالات متحده آمریکا در طول تاریخ خود، موارد متعددی از نقض یا خروج از پیمانها و توافقات بینالمللی را تجربه کرده است. در ادامه، به ۲۰ نمونه از این موارد اشاره میکنیم:
1. معاهده با سرخپوستان آمریکایی (۱۷۲۲): این پیمان در سال ۱۸۹۶ لغو شد.
2. پیمان ورسای (۱۹۱۹): این پیمان بینالمللی به ابتکار آمریکا انجام شد، اما در این کشور به تصویب نرسید.
3. کنوانسیون بینالمللی کار (۱۹۴۹): این پیمان توسط ۱۵۴ کشور از جمله آمریکا امضا شد، اما در آمریکا تصویب نشد.
4. توافق ژنو (۱۹۵۴): توافق پایان دادن به جنگ دو کره که واشنگتن علیرغم شرکت در کنفرانس و مذاکرات مربوطه از امضای آن امتناع کرده و تنها به وعده احترام به آن بسنده کرد.
5. پیمان منع موشکهای هستهای میانبرد (INF) (۱۹۸۷): این پیمان بین آمریکا و شوروی برای حذف موشکهای بالستیک میانبرد منعقد شد. در سال ۲۰۱۹، آمریکا به بهانهٔ نقض این پیمان توسط روسیه، از آن خارج شد.
6. پیمان کیوتو (۱۹۹۷): آمریکا با وجود امضای این پیمان که برای کاهش صدور گازهای گلخانهای در سال ۱۹۹۷ صادر شده بود، از تصویب آن خودداری کرد.
7. توافق چارچوب مورد توافق (Agreed Framework) با کره شمالی (۱۹۹۴): بر اساس این توافق، کره شمالی متعهد شد برنامهٔ هستهای خود را متوقف کند و در مقابل، آمریکا وعدهٔ تأمین سوخت و ساخت راکتورهای آب سبک را داد. اما آمریکا به تعهدات خود عمل نکرد و تنها ۱۵ درصد از سوخت وعده دادهشده را به کره شمالی تحویل داد.
8. معاهدهٔ آسمانهای باز (۱۹۹۲): این معاهده به کشورهای عضو اجازهٔ پروازهای نظارتی بر فراز سرزمینهای یکدیگر را میداد. آمریکا در سال ۲۰۲۰ بهطور رسمی از این معاهده خارج شد.
9. توافقنامهٔ تجارت آزاد آمریکای شمالی (NAFTA) (۱۹۹۴): در سال ۲۰۱۸، آمریکا با اعمال تعرفههای جدید بر واردات فولاد و آلومینیوم از کانادا و مکزیک، عملاً مفاد این توافقنامه را نقض کرد.
10. توافق هستهای ایران (برجام) (۲۰۱۵): در سال ۲۰۱۸، آمریکا بهطور یکجانبه از این توافق خارج شد و تحریمهای جدیدی علیه ایران اعمال کرد.
11. توافقنامهٔ آب و هوایی پاریس (۲۰۱۵): در سال ۲۰۱۷، آمریکا اعلام کرد که از این توافقنامه خارج میشود، هرچند در سال ۲۰۲۱ به آن بازگشت.
12. پیمان جهانی سازمان ملل برای بهبود وضعیت مهاجران و پناهندگان (۲۰۱۸): آمریکا در سال ۲۰۱۸ اعلام کرد که به این پیمان نخواهد پیوست.
13. توافقنامهٔ آسیا-پاسیفیک (TPP) (۲۰۱۶): در سال ۲۰۱۷، آمریکا بهطور رسمی از این توافقنامه خارج شد.
14. معاهدهٔ منع جامع آزمایشهای هستهای (CTBT) (۱۹۹۶): آمریکا این معاهده را امضا کرد، اما هرگز آن را تصویب نکرد.
15. پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای (NPT) (۱۹۶۸): اگرچه آمریکا عضو این پیمان است، اما با توسعهٔ سلاحهای هستهای جدید و عدم تعهد به خلع سلاح کامل، روح این پیمان را نقض کرده است.
16. معاهدهٔ حقوق دریاها (UNCLOS) (۱۹۸۲): آمریکا این معاهده را امضا کرده، اما هرگز آن را تصویب نکرده است.
17. پیمان تجارت تسلیحات (ATT) (۲۰۱۳): آمریکا این پیمان را امضا کرد، اما در سال ۲۰۱۹ اعلام کرد که از آن خارج میشود.
18. معاهدهٔ منع مینهای زمینی (۱۹۹۷): آمریکا این معاهده را امضا نکرده و همچنان به استفاده و تولید مینهای زمینی ادامه میدهد.
19. معاهدهٔ منع سلاحهای شیمیایی (CWC) (۱۹۹۳): اگرچه آمریکا این معاهده را تصویب کرده، اما هنوز بهطور کامل ذخایر سلاحهای شیمیایی خود را نابود نکرده است.
20. معاهدهٔ بینالمللی حقوق کودک (۱۹۸۹): آمریکا تنها کشوری است که این معاهده را تصویب نکرده است.
این نمونهها نشاندهندهٔ سابقهٔ طولانی آمریکا در نقض یا خروج از پیمانها و توافقات بینالمللی است.
16.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
نیکی هیلی، نماینده سابق آمریکا در سازمان ملل:
فلسطینی ها باید به کشورهای حامی حماس مانند ترکیه، ایران و قطر بروند!
در سال ۲۰۱۸، مایک پمپئو، وزیر امور خارجه وقت ایالات متحده، ۱۲ شرط را برای مذاکره با ایران اعلام کرد. این شروط شامل موارد زیر بودند:
اعلام کامل ابعاد نظامی برنامه هستهای ایران به آژانس بینالمللی انرژی اتمی: ایران باید تمامی جنبههای نظامی فعالیتهای هستهای قبلی خود را به آژانس گزارش دهد.
توقف کامل غنیسازی اورانیوم و عدم پیگیری بازفرآوری پلوتونیوم: ایران باید غنیسازی اورانیوم را بهطور کامل متوقف کرده و بهدنبال بازفرآوری پلوتونیوم نباشد؛ این شامل بستن راکتور آب سنگین نیز میشود.
اجازه بازرسیهای بیقید و شرط به آژانس بینالمللی انرژی اتمی: ایران باید به بازرسان آژانس اجازه دهد بدون محدودیت از تمامی تأسیسات در سراسر کشور بازدید کنند.
توقف توسعه برنامه موشکهای بالستیک و پرتاب موشکهای با قابلیت حمل سلاح هستهای: ایران باید توسعه برنامه موشکی بالستیک خود را متوقف کرده و از پرتاب موشکهایی که قابلیت حمل سلاح هستهای دارند، خودداری کند.
آزادی تمامی شهروندان آمریکایی و شهروندان دیگر کشورهای متحد آمریکا: ایران باید تمامی شهروندان آمریکایی و دیگر کشورهایی که به اتهامات ساختگی در ایران زندانی هستند را آزاد کند.
قطع حمایت از گروههای تروریستی در خاورمیانه: ایران باید حمایت از گروههایی مانند حزبالله لبنان، حماس و جهاد اسلامی فلسطین را متوقف کند.
احترام به حاکمیت دولت عراق و خلع سلاح شبهنظامیان شیعه: ایران باید حاکمیت دولت عراق را به رسمیت شناخته و اجازه دهد شبهنظامیان شیعه در این کشور خلع سلاح شوند.
توقف حمایت از حوثیهای یمن و تلاش برای راهحل سیاسی مسالمتآمیز: ایران باید حمایت نظامی از حوثیهای یمن را متوقف کرده و بهدنبال راهحل سیاسی مسالمتآمیز در این کشور باشد.
خروج تمامی نیروهای تحت فرمان ایران از سوریه: ایران باید تمامی نیروهای نظامی خود را از سوریه خارج کند.
پایان حمایت از طالبان و دیگر گروههای تروریستی در افغانستان و منطقه: ایران باید حمایت از طالبان و دیگر گروههای تروریستی در افغانستان و منطقه را متوقف کند.
پایان حمایت نیروی قدس سپاه پاسداران از تروریسم: ایران باید به حمایت نیروی قدس سپاه پاسداران از تروریستها و شرکای شبهنظامی خود پایان دهد.
توقف تهدیدهای نظامی علیه همسایگان، از جمله تهدید به نابودی اسرائیل، و توقف تهدید کشتیرانی بینالمللی: ایران باید به تهدیدهای نظامی علیه همسایگان خود، از جمله تهدید به نابودی اسرائیل، پایان داده و از تهدید کشتیرانی بینالمللی و حملات سایبری خودداری کند.
این شروط بهعنوان پیشنیازهای ایالات متحده برای هرگونه مذاکره با ایران اعلام شدند.
انعکاس بیانات حضرت آقا در روزنامه های غربی:
1. رویترز:
«آیتالله خامنهای میگوید تجربه ثابت کرده مذاکره با آمریکا هوشمندانه نیست.»
2. فایننشال تایمز:
«آیتالله خامنهای مذاکره ایران با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، را رد کرد و گفت که مذاکره با آمریکا هوشمندانه، عاقلانه و شرافتمندانه نیست.»
3. خبرگزاری فرانسه:
«آیتالله خامنهای میگوید مذاکره با آمریکا مشکلات ایران را حل نمیکند.»
4. بلومبرگ:
«آیتالله خامنهای میگوید توافق گذشته با آمریکا به تحریمهای بیشتر منجر شد و گذشته ترامپ نشان داده مذاکره با آمریکا عاقلانه نیست.»
5. انبیسی نیوز:
«رهبر معظم ایران مذاکره با ترامپ را به دلیل هوشمندانه، عاقلانه و شرافتمندانه نبودن، رد کرد.»
6. تایمز اسرائیل:
«آیتالله خامنهای هشدار داد که اگر آمریکا به تهدید علیه ایران اقدام کند، تهران به همان شکل پاسخ خواهد داد.»
7. جروزالم پست:
«آیتالله خامنهای تهدید کرد اگر ایالات متحده به امنیت ما تعرض کند، ما هم به امنیت آنها تعرض میکنیم.»
8. یورونیوز:
«علیخامنهای آمریکا و اسرائیل را تهدید کرد؛ رهبر ایران: دشمنان قطعاً پاسخ کوبندهای دریافت خواهند کرد.»
9. گاردین:
«آیتالله علی خامنهای گفت مذاکره با آمریکا، مشکلات کشور را حل نمیکند. رهبر ایران هشدار داد اگر آمریکا، ایران را تهدید کند یا امنیت این کشور را هدف قرار دهد، ایران نیز متقابلاً آمریکا را تهدید و بدون هیچ تردید، امنیت آمریکا را هدف قرار خواهد داد.»
10. نیویورک تایمز:
«آیتالله علی خامنهای، رهبر ایران، اعلام کرد که مذاکره با ایالات متحده غیرعاقلانه، ناپخته و ناپسند است؛ این اظهارات چند روز پس از آن مطرح شد که رئیسجمهور ترامپ تمایل خود را برای ازسرگیری مذاکرات با تهران ابراز کرد.»
این تیترها نشاندهنده ترس گسترده مقامات غربی از بیانات رهبر معظم انقلاب و بهم خوردن محاسبات آنهاست.
تیترهای رسانههای اسرائیلی، آمریکایی و غربی درباره سخنان اخیر آیتالله خامنهای و واکنشهای آنها:
رویترز (Reuters):
«آیتالله خامنهای میگوید تجربه ثابت کرده مذاکره با آمریکا هوشمندانه نیست.»
آسوشیتدپرس (Associated Press):
«رهبر ایران مذاکرات هستهای پیشنهادی با آمریکا را مورد انتقاد قرار داد و تلاشها برای مذاکره را متوقف کرد.»
بیبیسی فارسی (BBC Persian):
«بازتاب سخنان خامنهای درباره مذاکره با ترامپ؛ از "سخنان زیبای رهبری".»
بلومبرگ (Bloomberg):
«آیتالله خامنهای میگوید توافق گذشته با آمریکا به تحریمهای بیشتر منجر شد و تجربه نشان داده مذاکره با آمریکا عاقلانه نیست.»
انبیسی نیوز (NBC News):
«رهبر معظم ایران مذاکره با ترامپ را به دلیل هوشمندانه، عاقلانه و شرافتمندانه نبودن، رد کرد.»
فایننشال تایمز (Financial Times):
«آیتالله خامنهای مذاکره ایران با رئیسجمهور آمریکا را رد کرد و گفت که مذاکره با آمریکا هوشمندانه، عاقلانه و شرافتمندانه نیست.»
خبرگزاری فرانسه (AFP):
«آیتالله خامنهای میگوید مذاکره با آمریکا مشکلات ایران را حل نمیکند.»
گاردین (The Guardian):
«رهبر ایران هشدار داد اگر آمریکا ایران را تهدید کند، ایران نیز متقابلاً آمریکا را تهدید خواهد کرد.»
نیویورک تایمز (The New York Times):
«آیتالله علی خامنهای، رهبر ایران، اعلام کرد که مذاکره با ایالات متحده "غیرعاقلانه، ناپخته و ناپسند" است.»
فرانس 24 (France 24):
«تحریمها شکست خورده، ایران با ترامپ به پای میز مذاکره نمیرود.»
العربیه (Al Arabiya):
«آمریکا دشمن اصلی ایران است.»
رادیو آزاد اروپا (Radio Free Europe/Radio Liberty):
«ایران مذاکره با آمریکا بر سر برنامه هستهای و موشکی را رد کرد.»
تاگس اشپیگل (Tagesspiegel):
«رهبر ایران مذاکره با آمریکا را ممنوع اعلام کرد.»
ایزوستیا (Izvestia):
«رهبر عالی ایران معتقد است که مذاکره با آمریکا هیچ مشکلی را حل نخواهد کرد.»
تاس (TASS):
«آیتالله خامنهای: مذاکره با آمریکا عاقلانه نیست.»
بیبیسی (BBC):
«بازتاب سخنان خامنهای درباره مذاکره با ترامپ؛ از "سخنان زیبای رهبری".»
خبرگزاری نووستی (RIA Novosti):
«براساس تجارب گذشته، مذاکره ایران و آمریکا کاری عاقلانه نخواهد بود.»
خبرگزاری یونهاپ (Yonhap News Agency):
«رهبر ایران: مذاکره با آمریکا بیفایده است.»
گلوبال تایمز (Global Times):
«آیتالله خامنهای: مذاکره با آمریکا مشکلات را حل نمیکند.»
الجزیره (Al Jazeera):
«رهبر ایران مذاکره با آمریکا را رد کرد.»
این تیترها نشاندهنده واکنشهای مختلف رسانههای بینالمللی به سخنان اخیر آیتالله خامنهای درباره مذاکره با آمریکا است.
با استفاده از آمار و مستندات، میتوان به مقایسه وضعیت اقتصادی ایران و کشورهای اروپایی و غربی پرداخت:
1. شاخص تورم:
طبق گزارش صندوق بینالمللی پول (IMF)، نرخ تورم در ایران در سال 2023 حدود 40٪ بود.
در همین سال، ترکیه نرخ تورم 85٪ را تجربه کرد، که بسیار بالاتر از ایران است.
آرژانتین نیز در همان سال تورم 100٪ را تجربه کرد، که شرایط اقتصادی بسیار بحرانیتری نسبت به ایران دارد.
2. شاخص بیکاری:
طبق آمار بانک جهانی، نرخ بیکاری در ایران در سال 2023 حدود 9٪ بود.
در مقایسه، اسپانیا با وجود پیشرفت اقتصادی، هنوز نرخ بیکاری 13٪ داشت که بالاتر از ایران است.
یونان نیز در همین سال نرخ بیکاری 12٪ را ثبت کرد، که این نیز بیشتر از ایران است.
3. نرخ رشد اقتصادی:
ایران در سال 2023 رشد اقتصادی 2.5٪ داشت، علیرغم تحریمها و مشکلات داخلی.
در همین سال، ایتالیا رشد اقتصادی منفی 0.4٪ را تجربه کرد و ژاپن رشد اقتصادی 1٪ داشت که نشاندهنده رکود و مشکلات اقتصادی در این کشورها است.
4. تولید ناخالص داخلی (GDP):
طبق آمار صندوق بینالمللی پول، تولید ناخالص داخلی ایران در سال 2023 حدود 1.6 تریلیون دلار بود.
در مقایسه، ایتالیا که یکی از کشورهای پیشرفته اروپایی است، تولید ناخالص داخلی حدود 2.1 تریلیون دلار داشته است، که نشان میدهد ایران به رغم تحریمها توانسته در سطح قابل قبولی از تولید ناخالص داخلی بایستد.
5. رکود اقتصادی در اروپا:
ایتالیا، که یکی از کشورهای بزرگ اقتصادی اروپاست، در سالهای اخیر با بحرانهای اقتصادی روبرو بوده است. در سال 2023، این کشور با رشد منفی اقتصاد و بدهی دولتی 132٪ از تولید ناخالص داخلی (GDP) مواجه بود.
در مقایسه، ایران با مشکلات اقتصادی فراوان، بدهی دولتی کمتری نسبت به این کشورها دارد و توانسته در برخی حوزهها به رشد مثبت دست یابد.
6. شاخص فقر:
طبق گزارش بانک جهانی، نرخ فقر در آمریکا در سال 2022 حدود 12.8٪ بوده است، که حتی با وجود درآمدهای بالا در این کشور، هنوز بخش زیادی از جمعیت در فقر زندگی میکنند.
بریتانیا نیز در سال 2022 با نرخ فقر حدود 18٪ روبرو بوده است.
در همین زمان، ایران توانسته است به نسبت بسیاری از این کشورها، فقر را در حد کمتری حفظ کند، هرچند مشکلات اقتصادی در داخل کشور قابل توجه است.
7. توسعه صنعت نفت و گاز:
ایران با داشتن بزرگترین ذخایر گازی جهان و چهارمین ذخایر نفتی، همچنان از نظر منابع انرژی یکی از کشورهای قدرتمند است.
آلمان، به عنوان یکی از کشورهای پیشرفته اروپا، وابستگی زیادی به واردات انرژی دارد و در سال 2023 بیش از 60٪ از انرژی خود را از خارج وارد کرد.
8. رشد فناوری:
ایران در زمینههای فناوری نانو و صنایع هستهای پیشرفتهای قابل توجهی داشته است. به طور مثال، ایران در سال 2023 بیش از 3000 مقاله علمی در زمینه نانو منتشر کرده است، که این رقم با کشورهای پیشرفتهای مثل آلمان در حال رقابت است.
آلمان به عنوان یکی از کشورهای پیشرفته، سالهاست که با چالشهایی در زمینه نوآوریهای فناوری و صنعتی روبرو است، مخصوصاً با توجه به رکود در بخشهای صنعتی.
9. شاخص کیفیت زندگی:
طبق گزارش سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD)، ایران در بخشهایی مانند آموزش و بهداشت پیشرفتهایی داشته است که باعث ارتقای کیفیت زندگی مردم شده است.
در همین حال، آمریکا و بریتانیا با وجود استانداردهای بالای زندگی، در سالهای اخیر با بحرانهای اجتماعی و اقتصادی روبرو بودهاند که بر کیفیت زندگی تأثیر منفی گذاشته است.
10. صادرات غیرنفتی:
ایران در سال 2023 توانست صادرات غیرنفتی خود را به حدود 45 میلیارد دلار برساند، که نشاندهنده تنوع در اقتصاد کشور است.
در مقایسه، بسیاری از کشورهای پیشرفته مثل آلمان و فرانسه که به شدت به صادرات صنعتی و نفت وابسته هستند، در مواجهه با بحرانهای اقتصادی جهانی دچار مشکلات قابل توجهی شدند.
این مقایسهها میتوانند نشان دهند که مشکلات اقتصادی ایران بهطور خاص ناشی از مدیریت داخلی و تحریمهاست، اما بسیاری از کشورهای پیشرفته نیز با چالشهای مشابه یا حتی بزرگتر روبرو هستند و به همین دلیل میتوان استدلال کرد که این مشکلات به دلیل عوامل خارجی و جهانی است و نه تنها به دلیل ضعف داخلی ایران.
برای ایجاد مقایسه دقیقتر و مستند بین ایران و کشورهای توسعهیافته از لحاظ مشکلات اقتصادی، اجتماعی و امنیتی، موارد زیر را ذکر کرده و وضعیت ایران را در این شاخصها با کشورهای غربی مقایسه میکنیم.
این فکتها بر اساس آمار و گزارشهای معتبر جهانی آورده شده است:
1. نرخ بیکاری:
ایران: طبق آمار بانک جهانی (2023)، نرخ بیکاری در ایران حدود 9.3٪ است.
در مقایسه، اسپانیا در سال 2023 نرخ بیکاری 13.1٪ را داشت که بسیار بالاتر از ایران است. این نشان میدهد که ایران در زمینه اشتغال نسبت به برخی کشورهای توسعهیافته وضعیت بهتری دارد.
2. نرخ فقر:
طبق گزارش بانک جهانی (2023)، در ایران 14٪ از جمعیت زیر خط فقر زندگی میکنند.
در همین سال، آمریکا با وجود درآمد بالای عمومی، نرخ فقر 12.8٪ داشت و به طور کلی در برخی ایالتها این رقم بالاتر است. در کشورهایی مانند بریتانیا این رقم به 18٪ میرسد که نشان میدهد فقر در کشورهای پیشرفته نیز مشکلی جدی است.
3. جرم و جنایت و امنیت:
طبق گزارش گزارش جهانی جرم و جنایت (2022)، ایران در مقایسه با بسیاری از کشورهای صنعتی، میزان جرم و جنایت پایینتری دارد.
آمریکا در سال 2022 نرخ قتل عمد به ازای هر 100 هزار نفر به 6.9 نفر رسید، در حالی که این رقم در ایران تنها 4.5 نفر به ازای هر 100 هزار نفر است. این نشان میدهد که ایران در مقایسه با کشورهایی مثل آمریکا و بسیاری از کشورهای صنعتی، امنیت عمومی بهتری دارد.
4. آلودگی هوا:
طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی (2022)، ایران به طور کلی با مشکلات آلودگی هوا مواجه است، اما در مقایسه با برخی کشورهای صنعتی، به ویژه در اروپای شرقی و آسیای جنوبی، آلودگی هوای ایران به مراتب کمتر است.
در مقایسه، چین و برخی کشورهای اروپایی مانند ایتالیا و پاریس به طور جدی با آلودگی هوا روبرو هستند. طبق همین گزارش، در چین و هند بیش از 1.6 میلیون نفر به دلیل آلودگی هوا جان خود را از دست دادهاند، که نشاندهنده وضعیت بحرانی است.
5. رکود اقتصادی و رشد منفی:
ایران در سال 2023 توانست رشد اقتصادی 2.5٪ را تجربه کند، که باوجود تحریمها و مشکلات داخلی، هنوز اقتصاد ایران در شرایط مثبت حرکت میکند.
در مقایسه، بسیاری از کشورهای پیشرفته نظیر ایتالیا و ژاپن در سال 2023 با رکود مواجه شدند. ایتالیا با رشد اقتصادی منفی 0.4٪ و ژاپن با رشد اقتصادی تنها 1٪ روبرو بود.
6. سیستم بهداشت و درمان:
ایران در زمینه بهداشت و درمان با وجود تحریمها و محدودیتها، توانسته است به استانداردهای قابل قبولی در منطقه دست یابد. طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی (2022)، ایران در زمینه خدمات درمانی و واکسیناسیون عمومی عملکرد بهتری نسبت به بسیاری از کشورهای پیشرفته دارد.
در آمریکا، به دلیل سیستم بهداشت خصوصی، هزینههای درمانی بسیار بالا است و طبق گزارش بلومبرگ (2022)، هزینه درمان برای بسیاری از مردم به حدی بالا است که دسترسی به درمان برای اقشار ضعیف جامعه دشوار است.
7. نابرابری اقتصادی:
طبق گزارش آژانس جهانی توسعه (2022)، در ایران سطح نابرابری اقتصادی به نسبت بسیاری از کشورهای غربی پایینتر است.
در آمریکا طبق گزارش نابرابری جهانی (2022)، 10٪ از مردم آمریکا 50٪ از کل ثروت را در اختیار دارند و در مقابل 50٪ از مردم این کشور تنها 15٪ از ثروت را در اختیار دارند، که نابرابری اقتصادی شدید را نشان میدهد.
8. وضعیت مهاجران:
در ایران، وضعیت مهاجران افغان و دیگر کشورها نسبت به بسیاری از کشورهای غربی بهتر است. ایران در زمینه پذیرش و حفاظت از حقوق پناهندگان، به ویژه پناهندگان افغان، نسبت به کشورهای توسعهیافته نظیر آمریکا و بریتانیا که با بحرانهای مهاجرتی و تبعیضهای اجتماعی شدید روبرو هستند، عملکرد بهتری دارد.
طبق گزارشهای آژانس حقوق بشر اتحادیه اروپا (2022)، کشورهای اروپایی همچنان با چالشهای جدی در برخورد با مهاجران مواجه هستند و در برخی از کشورهای مانند بریتانیا، مهاجران با تبعیضهای اجتماعی و اقتصادی شدید روبرو هستند.
9. دسترسپذیری مسکن:
در ایران، به رغم مشکلات اقتصادی، دسترسی به مسکن در بسیاری از مناطق نسبت به کشورهای توسعهیافته، به مراتب آسانتر است.
در بریتانیا و آمریکا، هزینههای مسکن به شدت افزایش یافته است و طبق گزارشهای بانک جهانی (2022)، قیمت مسکن در لندن به طور متوسط 10 برابر درآمد سالانه خانوارها است.
10. آمار مرگومیر کودکان:
طبق گزارش UNICEF (2022)، نرخ مرگومیر کودکان در ایران به ازای هر 1,000 تولد زنده حدود 14 نفر است.
در مقایسه، در آمریکا این رقم به 22 نفر به ازای هر 1,000 تولد زنده میرسد، که نشان میدهد سیستم بهداشتی ایران عملکرد بهتری نسبت به برخی کشورهای صنعتی در زمینه سلامت کودکان دارد.
در بسیاری از زمینهها، وضعیت ایران از برخی کشورهای پیشرفته به مراتب بهتر است و ایرانیها باید به داشتن این نعمتها در جمهوری اسلامی افتخار کنند.
1. رشد علمی و تولید مقالات علمی:
ایران: طبق گزارش پایگاه اسکوپوس (2022)، ایران در زمینه تولید مقالات علمی در بین کشورهای جهان به رتبه 16 رسیده است و بهطور سالانه حدود 50,000 مقاله علمی منتشر میکند. ایران یکی از کشورهای با رشد سریع علمی در سطح جهانی است.
آمریکا: آمریکا، با توجه به حجم بالای تحقیقات، در رتبه نخست جهانی است. اما نسبت تولید علم به جمعیت در ایران بسیار بالاتر از بسیاری از کشورهای صنعتی است.
2. دسترسپذیری به خدمات بهداشتی و درمانی:
ایران: بیمه سلامت همگانی در ایران به طور گسترده در دسترس است و طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت (WHO)، ایران یکی از بهترین سیستمهای بهداشتی در منطقه را دارد که توانسته است به بیش از 90٪ جمعیت خدمات بهداشتی و درمانی ارائه دهد.
آمریکا: طبق گزارش بلومبرگ (2022)، هزینههای درمانی در آمریکا بسیار بالا است و بیش از 30 میلیون آمریکایی هیچگونه بیمه درمانی ندارند. همچنین، هزینههای درمانی برای بسیاری از اقشار جامعه غیرقابل دسترس است.
3. نرخ فقر و نابرابری اقتصادی:
ایران: طبق گزارش بانک جهانی (2023)، نرخ فقر در ایران حدود 14٪ است، که بهطور قابل توجهی کمتر از بسیاری از کشورهای صنعتی است.
آمریکا: در آمریکا، طبق گزارش آژانس حقوق بشر (2022)، 12.8٪ از جمعیت در زیر خط فقر زندگی میکنند و نابرابری درآمدی بسیار شدیدتر از ایران است.
4. امنیت و نرخ جرم:
ایران: طبق گزارش گزارش جهانی جرم و جنایت (2022)، نرخ جرم و جنایت در ایران نسبت به بسیاری از کشورهای غربی بسیار پایین است. نرخ قتل عمد در ایران به ازای هر 100,000 نفر حدود 4.5 نفر است.
آمریکا: در آمریکا، نرخ قتل عمد به ازای هر 100,000 نفر حدود 6.9 نفر است و این رقم در برخی شهرهای بزرگ مانند شیکاگو حتی بالاتر است.
5. آلودگی هوا و محیط زیست:
ایران: در ایران، در حالی که برخی کلانشهرها با مشکل آلودگی هوا روبرو هستند، اما در مقایسه با بسیاری از کشورهای صنعتی، ایران بهطور کلی آلودگی هوای کمتری دارد.
چین و هند: طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی (WHO) (2022)، چین و هند بهعنوان کشورهای صنعتی با مشکلات شدید آلودگی هوا روبرو هستند. پکن و دهلینو به ترتیب از آلودهترین شهرهای جهان به شمار میروند.
6. نرخ خودکشی و سلامت روان:
ایران: طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی (WHO)، ایران نسبت به کشورهای صنعتی، نرخ خودکشی کمتری دارد و در سال 2021 این رقم 14.3 نفر به ازای هر 100,000 نفر بود.
ژاپن: در ژاپن، نرخ خودکشی بسیار بالاتر است و در سال 2021 به 14.9 نفر به ازای هر 100,000 نفر رسید که یکی از بالاترین نرخها در دنیا بود.
7. هزینه مسکن و قدرت خرید:
ایران: هزینه مسکن در ایران نسبت به بسیاری از کشورهای صنعتی و توسعهیافته بهطور قابل توجهی پایینتر است. در تهران، هزینه خرید یک خانه متوسط حدود 3 تا 5 برابر درآمد سالانه یک خانوار است.
بریتانیا: طبق گزارش بانک جهانی (2022)، در لندن، قیمت مسکن بهطور متوسط 10 برابر درآمد سالانه خانوار است
8. نرخ مرگومیر نوزادان:
ایران: طبق گزارش UNICEF (2022)، نرخ مرگومیر نوزادان در ایران به ازای هر 1,000 تولد زنده 14 نفر است.
آمریکا: این رقم در آمریکا به 22 نفر به ازای هر 1,000 تولد زنده میرسد.
9. سطح آموزش و دسترسی به آموزش عالی:
ایران: ایران در مقایسه با بسیاری از کشورهای غربی، دسترسپذیری به آموزش عالی را برای بخش قابل توجهی از جمعیت خود فراهم کرده است. بیش از 90٪ از جمعیت ایران سواد خواندن و نوشتن دارند.
آمریکا و بریتانیا: در برخی از کشورهای غربی، هزینههای بالای تحصیل و کمبود بورسیهها باعث شده که بسیاری از جوانان نتوانند به دانشگاهها وارد شوند.
10. حقوق بشر و آزادیها:
ایران: با وجود برخی مشکلات، ایران توانسته است بسیاری از حقوق اولیه مردم خود را تامین کند و در بسیاری از زمینهها، از جمله آزادیهای مذهبی، مساوات جنسیتی و حقوق خانواده وضعیت مناسبی دارد.
آمریکا و بریتانیا: در آمریکا و بریتانیا، اعتراضات متعدد به نقض حقوق بشر، تبعیضهای نژادی و اجتماعی، و همچنین رفتارهای نامناسب با اقلیتها و مهاجران گزارش شده است
ایران نباید به هیچوجه با آمریکا مذاکره کند و دلایل علمی و تاریخی متعددی وجود دارد که این موضوع را اثبات میکند. تاریخ و تجربیات نشان میدهند که آمریکا هیچگاه به تعهدات خود پایبند نبوده و همواره از ابزار فریب و خیانت برای پیشبرد اهداف خود استفاده کرده است. به همین دلیل، پیشنهاد مذاکره با آمریکا تنها از سوی کسانی مطرح میشود که یا از واقعیتهای تاریخی بیخبرند، یا به عمد در مسیر خیانت به منافع ملت ایران حرکت میکنند. در اینجا 10 دلیل مستند و علمی آورده شده که نشان میدهند چرا مذاکره با آمریکا برای ایران غیرممکن است و کسانی که پیشنهاد چنین مذاکرهای را میدهند، در حقیقت در حال خیانت به کشور هستند:
1. تجربه تلخ برجام و خروج یکجانبه آمریکا (2018)
ایران در سال 2015 با گروه 1+5 (آلمان و پنج کشور دائمی شورای امنیت سازمان ملل) توافق هستهای برجام را امضا کرد. ایران به تمامی تعهدات خود پایبند بود، اما در سال 2018، دولت ترامپ به طور یکجانبه از توافق خارج شد و تحریمها را دوباره علیه ایران اعمال کرد. این عمل آمریکا به وضوح نشاندهنده بیصداقتی و فریبکاری این کشور است. کسانی که پیشنهاد مذاکره با چنین کشوری را میدهند، در حقیقت میخواهند ایران را به دام فریبهای مشابهی بیندازند.
2. تجربه تاریخی کودتای 1953 ایران
در سال 1953، آمریکا با همکاری بریتانیا کودتای 28 مرداد را در ایران طراحی کرد و دولت مصدق، رئیسجمهور منتخب مردم ایران، را سرنگون کرد. این اقدام آمریکا در دخالت در امور داخلی ایران نشاندهنده سیاستهای سلطهجویانه این کشور است. کسانی که هنوز از مذاکره با آمریکا صحبت میکنند، از این واقعیت که آمریکا هیچگاه به استقلال و اراده ملتها احترام نگذاشته است، چشمپوشی میکنند.
3. نقض حقوق بشر در آمریکا و تبعیض نژادی
آمریکا با تاریخچهای طولانی از تبعیض نژادی و نقض حقوق بشر در داخل خود، به هیچ وجه نمیتواند شریک قابل اعتمادی برای ایران باشد. جنبش زندگی سیاهپوستان اهمیت دارد و قتلهای پلیس علیه سیاهپوستان که در سالهای اخیر به بحرانهای جدی تبدیل شدهاند، نمونهای از نادیده گرفتن حقوق انسانها در داخل آمریکا است. پیشنهاد مذاکره با کشوری که خود در داخل کشورش با بحرانهای انسانی دست و پنجه نرم میکند، نشاندهنده ناآگاهی یا خیانت به منافع کشور است.
4. دخالتهای آمریکا در دیگر کشورها
آمریکا به طور مستمر در امور داخلی کشورهای مختلف دخالت کرده است. از جمله حمله به ویتنام، عراق، لیبی و دیگر کشورهای خاورمیانه که به فاجعههای انسانی منجر شده است. در تمامی این کشورها، آمریکا از قدرت نظامی برای پیشبرد منافع خود استفاده کرده و نه تنها به حقوق بشر احترام نگذاشته، بلکه به بحرانهای منطقهای دامن زده است. کسانی که به مذاکره با چنین کشوری دعوت میکنند، در حقیقت خواستار تکرار این تجربیات تلخ برای ایران هستند.
5. عدم پایبندی آمریکا به آزادی گروگانها (1979)
بحران گروگانگیری در سفارت آمریکا در تهران در سال 1979 یکی از بزرگترین نمونههای عدم پایبندی آمریکا به توافقات است. ایران پس از تصرف سفارت، خواستار آزادی داراییها و حقوق خود شد، اما آمریکا پس از آزادی گروگانها بعد از 444 روز و پیروزی رونالد ریگان در انتخابات 1980 تمام تعهدات خود را زیر پا گذاشت، این نشاندهنده بیصداقتی آمریکا و ناتوانی در اجرای تعهدات خود است. کسانی که از مذاکره با آمریکا صحبت میکنند، در واقع در حال تکرار تجربیات منفی و عدم اعتماد به تعهدات آمریکا هستند.
6. واسطهگری ایران برای آزادی اسرای آمریکایی در لبنان
در دهههای 1980 و 1990، ایران به عنوان یک واسطه برای آزادی اسرای آمریکایی در لبنان عمل کرد. ایران در حالی که کمک میکرد تا گروگانهای آمریکایی آزاد شوند، با این حال، آمریکا در ادامه روابط خود با ایران را خصمانهتر کرد و به فشارهای اقتصادی و سیاسی علیه جمهوری اسلامی ادامه داد. این رفتار آمریکا نشان میدهد که حتی زمانی که ایران در نقش نیکوکار عمل کرده، آمریکا به هیچوجه قابل اعتماد نیست.
7. استراتژی آمریکا در مهار قدرتهای غیرغربی
آمریکا همیشه در تلاش بوده است تا قدرتهای غیرغربی همچون چین، روسیه و ایران را تحت کنترل خود درآورد و از پیشرفت آنها جلوگیری کند. این استراتژی، با استفاده از تحریمها، دخالتهای نظامی و اعمال فشارهای اقتصادی به پیش رفته است. آمریکا هیچگاه در پی صلح و همکاری نیست، بلکه هدفش تسلط بر کشورهای مستقل است. کسانی که از مذاکره با چنین کشوری حمایت میکنند، در حقیقت خواستار تسلیم ایران در برابر سلطهگری آمریکا هستند.
👇ادامه👇
👇ادامه👇
8. مذاکره برای منافع آمریکا، نه ایران آمریکا همواره از مذاکره به عنوان ابزاری برای دستیابی به منافع خود و فشار به کشورهای دیگر استفاده کرده است. تجربههای تاریخی مانند برجام و کودتای 1953 نشان میدهند که آمریکا در مذاکره بیشتر به دنبال منافع سیاسی و اقتصادی خود است و هیچگاه به نفع طرف مقابل اقدام نمیکند. کسانی که از مذاکره با آمریکا حمایت میکنند، به دنبال منافع شخصی یا گروهی خود هستند و نه منافع ملت ایران.
9. عدم ثبات سیاستهای آمریکا
سیاستهای خارجی آمریکا به شدت تحت تأثیر تغییرات دولتها قرار دارد. رئیسجمهور جدید ممکن است به طور کامل سیاستهای دولت قبلی را تغییر دهد، مانند تغییر سیاستهای باراک اوباما و دولت ترامپ در برجام. این بیثباتی موجب میشود که هیچگونه اعتماد به آمریکا در مذاکرات و توافقات وجود نداشته باشد. کسانی که از مذاکره با آمریکا حمایت میکنند، به این بیثباتی توجه نمیکنند و به ملت ایران خیانت میکنند.
10. تاریخچه نقض توافقات
آمریکا در بسیاری از موارد تاریخی به توافقات خود عمل نکرده است. از جمله خروج از پیمان تغییرات آب و هوایی پاریس، خروج از توافق هستهای با ایران و تحریمهای یکجانبه علیه دیگر کشورها، نشان میدهند که آمریکا به توافقات و قراردادهای بینالمللی پایبند نیست. کسانی که از مذاکره با آمریکا صحبت میکنند، عملاً در حال پیشنهاد مذاکره با کشوری هستند که هیچگاه به توافقات خود وفادار نبوده است.
نتیجهگیری:
با توجه به تجربیات تاریخی و مستندات علمی، پیشنهاد مذاکره با آمریکا تنها از سوی کسانی مطرح میشود که یا از واقعیات بیخبرند، یا به عمد در مسیر خیانت به منافع ملت ایران حرکت میکنند. آمریکا در عمل نشان داده است که هیچگاه نمیتوان به آن اعتماد کرد و هرگونه مذاکره با آن، به ضرر ایران و مردمش خواهد بود. کسانی که از مذاکره با آمریکا حمایت میکنند، در واقع در حال خیانت به آرمانها و منافع ملی ایران هستند.
خلاصه راهکارها برای تقابل با جنگ شناختی دشمن:
برای مقابله با جنگ شناختی دشمن، نیازمند یک رویکرد چندجانبه در زمینههای فرهنگی، رسانهای، اقتصادی و اجتماعی هستیم. تلاش برای تقویت هویت ملی، دینی و انقلابی، مبارزه با فساد، تبعیض و ناکامیها، و ایجاد امید و روحیه مقاومت در دل مردم از مهمترین ابزارهایی است که جمهوری اسلامی میتواند برای مقابله با پروژههای دشمن در تضعیف نظام استفاده کند.
در نتیجه، دشمن در تلاش است تا مشروعیت جمهوری اسلامی ایران را در سه محور استراتژیک تحت سوال ببرد، اما با هوشیاری و عزم ملی و در سایه ولایتپذیری، میتوان این توطئهها را خنثی کرد و مسیر پیشرفت را ادامه داد.
جنگ شناختی دشمن علیه جمهوری اسلامی ایران در دو دهه اخیر به طور ویژه در سه محور اصلی به شدت متمرکز شده است: استکبار ستیزی و مبارزه با آمریکا و اسرائیل، انتقام سخت و دفاع از آرمانهای حاج قاسم سلیمانی، و اجرا و تحقق عدالت اجتماعی، از جمله مسئله حجاب. این سه حوزه در قالب جنگ روانی و رسانهای به گونهای طراحی شدهاند که هدف اصلی دشمن، مشروعیت زدایی از نظام جمهوری اسلامی ایران است. در ادامه، بررسی دقیق هر یک از این محورهای جنگ شناختی و راهکارهای مقابله با آن ارائه میشود:
1. استکبار ستیزی و القای ناتوانی در مبارزه با آمریکا و اسرائیل
دشمن در تلاش است تا تصویری از جمهوری اسلامی ایران ارائه دهد که نشاندهنده ناتوانی در مقابله با آمریکا و اسرائیل است. این تصویر از ایران به عنوان کشوری که قادر به اجرای وعدههایش در زمینه مبارزه با استکبار جهانی نیست، به عنوان یک نقطه ضعف به جامعه داخلی منتقل میشود. رسانههای دشمن تلاش میکنند تا ناکامیها و مشکلاتی را که در مواجهه با فشارهای اقتصادی و تحریمها به وجود آمده، به عنوان شکست در نبرد با استکبار جهانی و تحقق آرمانهای انقلاب اسلامی ارائه دهند.
راهکار امیدآفرینی:
تأکید بر مقاومتهای موفق جمهوری اسلامی ایران در برابر تحریمها و دشمنان جهانی از جمله پیروزیهای ایران در عرصههای مختلف نظامی و سیاسی.
تقویت روحیه استکبارستیزی با نمایش دستاوردهای علمی، فناوری و نظامی ایران، مانند پیشرفتهای هستهای، موشکی و دفاعی.
بهرهبرداری از پیوستگی محور مقاومت که ایران بهعنوان رهبری آن نقش محوری در مبارزه با رژیم صهیونیستی و آمریکا ایفا میکند.
2. القای ناتوانی در انتقام سخت و ناکامی در وعدههای حاج قاسم
دشمن در تلاش است تا نشان دهد که جمهوری اسلامی ایران پس از شهادت سردار حاج قاسم سلیمانی قادر به انتقام سخت از دشمنان خود، به ویژه آمریکا و اسرائیل، نبوده است. تلاش میشود که ضعف در انجام انتقام یا تحقق وعدههای بزرگ در این زمینه به عنوان نماد شکست اخلاقی و نظامی ایران معرفی گردد.
راهکار امیدآفرینی:
تأکید بر انتقامهای پنهان و کارهای از پیش انجامشده که در بسیاری از موارد از طریق نیروهای نیابتی و قدرتهای نظامی غیرمستقیم، دشمن را به عقبنشینی وادار کرده است.
یادآوری دستاوردهای بزرگ انتقامجویی مانند حمله موشکی به پایگاههای آمریکایی در عینالاسد و شکستهای سنگین آمریکا در منطقه.
معرفی روحیه مقاومت به عنوان یکی از محورهای اصلی ماندگاری جمهوری اسلامی و اتصال به اهداف بلندمدت ملت ایران در مبارزه با دشمنان.
3. انتقاد از ناکامی در اجرای احکام اسلامی (حجاب، عدالت اجتماعی و فساد)
دشمن سعی دارد تا ناکامی جمهوری اسلامی در اجرای احکام اسلامی، به ویژه در زمینههایی مانند حجاب و ایجاد حس تبعیض و فساد، را به عنوان شکستی اساسی در تحقق اهداف انقلاب اسلامی نشان دهد. یکی از محورهای جنگ شناختی دشمن، ایجاد شکاف اجتماعی و ناامیدی مردم از عملکرد نظام است.
راهکار امیدآفرینی:
نمایش پیشرفتهای نظام در زمینه عدالت اجتماعی، مانند توزیع عادلانه یارانهها، اقدامات صورتگرفته در مبارزه با فقر و رسیدگی به نیازمندان، و توجه به طبقات کمدرآمد.
ایجاد بسترهای آگاهیبخشی در مورد وظایف حاکمیتی برای مردم در راستای حمایت از احکام اسلامی و اجرای دستورهای دینی در میان مردم.
تقویت دینی و اخلاقی در سطح جامعه بهویژه در زمینه حجاب و تحقق احکام دینی از طریق رسانههای داخلی و برنامههای فرهنگی مؤثر.
مبارزه جدی و شفاف با فساد در تمامی سطوح حکومتی، ایجاد نهادهای نظارتی قویتر و تعقیب دانهدرشتهای فساد برای ایجاد حس عدالت و پاسخگویی.
4. ایجاد جریانهای خوارج مسلحانه
در همین راستا، دشمن به دنبال ایجاد جریانهای مخالف حکومت دینی به ویژه در میان قشر جوان و مذهبی است. این جریانها به طور مخفیانه تلاش میکنند تا با القای نارضایتی در میان اقشار مختلف جامعه، زمینهساز قیامهای مسلحانه و تضعیف نظام جمهوری اسلامی شوند.
راهکار مقابله:
حمایت از جوانان مؤمن و تقویت پایههای دینی و انقلابی جامعه در راستای تقویت هویت اسلامی و ملی.
تقویت شبکههای مقاومت در داخل و خارج از کشور، ایجاد فضای امن برای جوانان انقلابی و تقویت فرهنگ ایثار و شهادت در میان نسلهای جدید.
برگزاری همایشها و کارگاههای آموزشی برای تبیین اشتباهات خوارج و خطرات انحرافات فکری، بهویژه در زمینههایی که به اختلافافکنی و ناامیدی در جامعه میانجامد.