eitaa logo
اندیشکده راهبردی جهاد تبیین شیخ قمی | محسن مجتهدزاده
29.6هزار دنبال‌کننده
6.8هزار عکس
7.7هزار ویدیو
615 فایل
💥محتوای این کانال #رصد_اخبار برای اساتید جهادتبیین است. ➖➖ 💠 کانال اصلی شیخ قمی: 🆔 @TablighGharb 📨ارسال پیام به شیخ قمی: @SheijQomi_tablighgharb 09383676609 فقط پیامک 🔴کانال آپارات www.aparat.com/sheijqomi 💠حمایت مالی 💳↙️ @SheijQomi2
مشاهده در ایتا
دانلود
🚨 مسئولین جمهوری اسلامی همیشه محکوم هستند!!! 🤔 عجیب نیست براتون؟! از منظر روان‌شناسی اجتماعی و رسانه، پدیده‌ای وجود دارد که به آن «سوگیری تأیید» می‌گویند؛ یعنی فرد ابتدا نتیجه را انتخاب می‌کند، سپس هر اتفاقی را طوری تفسیر می‌کند که نتیجه قبلی او تأیید شود. 🎯 بعضی افراد و رسانه‌ها متأسفانه در تحلیل جمهوری اسلامی دقیقاً به همین بیماری مبتلا شده‌اند. 🦠 کافی است روند واکنش‌های آنان را در یک بحران دنبال کنید: 🔹 قبل از هر اقدامی: اتهام می‌زنند که نظام، متحدان خود را رها کرده است! 😒 🔹 وقتی مسئولان موضع‌گیری می‌کنند: می‌گویند این‌ها فقط شعار می‌دهند و اهل عمل نیستند! 🙄 🔹 وقتی تصمیم به اقدام گرفته می‌شود: می‌پرسند چرا حالا؟! چرا زودتر اقدام نکردید؟! 🤷‍♂️ 🔹 وقتی اقدام نتیجه می‌دهد و طرف مقابل عقب‌نشینی می‌کند: به جای تحلیل موفقیت یا بررسی نتایج، فوراً مطالبه جدیدی مطرح می‌شود که: «پس چرا در فلان موضوع دیگر همین کار را نکردید؟!» 🤦‍♂️ 📌 دقت کنید؛ در این الگو، مسئله دیگر «نقد» نیست. نقد یعنی بررسی منصفانه نقاط قوت و ضعف. ✅ اما وقتی در تمام سناریوهای ممکن، نتیجه از قبل مشخص است و یک طرف همواره محکوم شناخته می‌شود، ما با یک پدیده روان‌شناختی مواجه هستیم، نه یک تحلیل سیاسی. ⚠️ 🔍 در روان‌شناسی به این وضعیت «ذهنیت بدبینانه مزمن» گفته می‌شود؛ حالتی که فرد دیگر وقایع را آن‌گونه که هستند نمی‌بیند، بلکه آن‌ها را از پشت عینک بدبینی تفسیر می‌کند. ❗اگر اقدامی نشود، محکوم‌اند. ❗اگر اقدام شود، محکوم‌اند. ❗اگر دیر اقدام شود، محکوم‌اند. ❗اگر زود اقدام شود، محکوم‌اند. ❗اگر موفق شوند، محکوم‌اند. ❗اگر موفق نشوند، باز هم محکوم‌اند. در چنین فضایی، دیگر مسئله حقیقت نیست؛ مسئله حفظ یک روایت ذهنی از پیش ساخته شده است. 🎭 رهبر معظم انقلاب بارها هشدار داده‌اند که نباید اختلاف سلیقه و نقد، به دوقطبی‌های کور تبدیل شود؛ جایی که افراد نه بر اساس واقعیت، بلکه صرفاً بر اساس هویت سیاسی قضاوت می‌کنند. ⚖️ 🌹 جامعه‌ای رشد می‌کند که هم اهل مطالبه‌گری باشد و هم اهل انصاف. 🚫 نه تقدیس مطلق راه نجات است، 🚫 نه تخریب دائمی. ✅ آنچه جامعه را نجات می‌دهد «بصیرت»، «انصاف» و «تشخیص واقعیت‌ها» است. 🖊 شیخ قمی
این هم جالب بود برای شفای بیماران یک حمد شفا تلاوت فرمایید
مدیریت خلیج فارس امار ۳۰۰ تا کشتی که این مدت رد شدن رو داده چیزی که جالبه ٪۸۷ کشتی ها بزرگ و قابل گرفتن عوارض هستن
1.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
الجزیره: تمامی کشتی های عبوری از تنگه هرمز با مجوز نیروی دریایی سپاه و دادن عوارض🏺💰💶💷 به ایران عبور میکنند
اطعام غدیر خم منطقه زهک زابل جهت شیعیان نیازمند روستاها
🌺 🔹 برخی افراد وقتی صحنه‌های کشف حجاب را در خیابان می‌بینند، فوراً نتیجه می‌گیرند که مردم ناگهان بی‌دین شده‌اند؛ اما واقعیت اجتماعی به این سادگی نیست. 📌 در جامعه‌ای با حدود ۹۰ میلیون جمعیت، گروه‌های مختلف با انگیزه‌های متفاوت وجود دارند. 🔹 بخشی از افراد از گذشته نیز در محیط خصوصی خود به حجاب اعتقادی نداشته‌اند و در خانه یا مهمانی‌های خصوصی، سبک پوشش متفاوتی داشته‌اند. 🔹 میلیون‌ها نفر نیز طی سال‌های گذشته برای تفریح به سواحل آنتالیا، بدروم، مارماریس، پاتایا و سایر مراکز گردشگری سفر کرده‌اند و در آن فضاها سبک زندگی متفاوتی را تجربه کرده‌اند. 🔹 هنگامی که محدودیت‌های اجتماعی و قانونی کاهش پیدا می‌کند، طبیعی است بخشی از همان رفتارهایی که پیش‌تر در خانه، مهمانی خصوصی یا خارج از کشور انجام می‌شد، وارد عرصه عمومی شود. ❗ بنابراین هر کشف حجابی الزاماً به معنای تغییر ناگهانی اعتقادات دینی جامعه نیست؛ بلکه بخشی از آن ناشی از تغییر قواعد اجتماعی و کاهش هزینه‌های رفتاری است. 📖 در روان‌شناسی اجتماعی، رفتار انسان‌ها تنها تابع عقاید ذهنی نیست؛ بلکه تا حد زیادی تابع هنجارها، قوانین و مرزهای پذیرفته‌شده اجتماعی است. ⚠️ اما مسئله اصلی جای دیگری است. تجربه تاریخی نشان می‌دهد که غربی‌سازی فرهنگی معمولاً در نقطه کشف حجاب متوقف نمی‌شود. امروز کشف حجاب... فردا پوشش‌های بازتر... سپس شلوارهای بسیار کوتاه... بعد نیم‌تنه و رکابی در فضای عمومی... و در مراحل بعد عادی‌سازی شراب‌خواری، روابط آزاد و تغییر تدریجی تعریف حریم‌های اخلاقی. 🔻 نمونه قابل تأمل این روند را می‌توان در فعالیت‌های Spencer Tunick عکاس یهودی آمریکایی در تولید صحنه های شرم‌آور عکس های برهنه دسته جمعی شهری مشاهده کرد. این عکاس آمریکایی طی حدود سه دهه، پروژه‌های عکاسی برهنه گروهی را در نزدیک ۱۰۰ پایتخت و کلان شهر کشور جهان برگزار کرده است. در برخی از این پروژه‌ها هزاران نفر به صورت کاملاً برهنه در میادین، خیابان‌ها و اماکن عمومی حاضر شده‌اند. 📌 در یکی از مشهورترین پروژه‌های او در شهر مکزیکوسیتی بیش از ۱۸ هزار نفر به صورت برهنه در یک اجتماع عمومی شرکت کردند. 📌 در پروژه‌های دیگر نیز در کشورهای مختلف اروپایی، استرالیا، آمریکای شمالی و جنوبی، هزاران نفر در فضاهای عمومی برای عکاسی برهنه گرد هم آمده‌اند. علی رغم مخالفت کلیسا و گروه های مذهبی این جریان حیاء زدایی و‌ترویج‌برهنگی کامل با حمایت دولتها به اسم آزادی پوشش با قوت در کشورهای مختلف جهان فعالیت دارد. 🔹 نکته مهم این نیست که همه مردم غرب چنین رفتاری دارند؛ بلکه نکته مهم آن است که رفتاری که روزگاری حتی در غرب، غیرقابل تصور و موجب شرم عمومی تلقی می‌شد، به تدریج به یک فعالیت عادی، هنری یا حتی مورد حمایت برخی نهادهای رسمی تبدیل شده است. 📖 این همان چیزی است که جامعه‌شناسان از آن با عنوان «عادی‌سازی تدریجی» یاد می‌کنند. همین اتفاق نسبت به مساله حجاب با عادی انگاری آن در جامعه ایران به عنوان یک حق اجتماعی و با برخورد با ناهیان منکر و ترویج «دلت پاک‌باشه» و شعارهای پوچ «این دختر بی حجاب هم دخترمونه» و ترویج علنی این پوشش های وقیح نامشروع در رسانه ها گام‌به گام این مسیر را برای رسیدن به سبک‌زندگی منحط غربی فراهم میکنند. 🔶گام‌های انحطاط اخلاقی جامعه: ابتدا یک رفتار مثل کشف حجاب تابو وقبیح و زشت محسوب می‌شود. سپس توسط گروه های اقلیت‌ی در جامعه انجام میشود می‌شود. سپس در رسانه‌ها و‌فیلم وسریالها عادی سازی می‌شود. سپس به عنوان یک حق و یک هنجار از آن دفاع می‌شود. و در نهایت به عنوان یک انتخاب شخصی و حق فردی معرفی می‌گردد و‌ مخالفین تحت پیگرد قانونی قرار میگیرند. این روند نسبت به همجنس گرایان در غرب اتفاق افتاده هست و امروزه در اکثر کشورهای غربی اگر کسی به این گروه کثیف توهین کند مورد پیگیرد قضایی قرار میگیرد... 🔻 به همین دلیل، بسیاری از دغدغه‌مندان فرهنگی معتقدند مسئله حجاب فقط یک روسری یا چند سانتی‌متر پارچه نیست. بحث بر سر جهت حرکت جامعه است. بحث بر سر این است که مرزهای فرهنگی و اخلاقی جامعه در آینده کجا تعریف خواهد شد. 🌱 هر جامعه‌ای حق دارد درباره هویت فرهنگی، ارزش‌های اخلاقی و سبک زندگی مطلوب خود تصمیم بگیرد؛ اما تجربه تاریخی نشان می‌دهد که تغییرات فرهنگی معمولاً به صورت زنجیره‌ای و تدریجی رخ می‌دهد و به ندرت در یک نقطه متوقف می‌شود.