_ته اتوبوس،آن صندلی آخر،کنار شیشه بهترین جای دنیاست برای آنکه مچاله شوی در خودت سرت را بچسبانی به شیشه و زل بزنی به یک جای دور و فکر کنی به چیزهایی که دوست داری و فکر کنی به خاطراتی که آزارت میدهد و گاهی چشمهایت خیس شود،از حضور پُر رنگ یک خیال و یادت برود مقصدت کجاست و دلت بخواهد که دنیا به اندازه ی همین گوشه اتوبوس کوچک شود... و دنج و تنها.... و آه بکشی از یادآوری حماقت های عاشقانه ات شیشه بخار بگیرد و تو با انگشت بنویسی "آینده" و دلت بگیرد از تصورش چشمهایت را ببندی و تا آخرین ایستگاه در خودت گریه کنی.

قضاوت مخصوص خداست ما فقط غیبت می‌کنیم.

كوتاه بگم: آدم يه سرى كارارو ميكنه شرمنده دلش نشه بعدش شرمنده عقلش میشه.

‏امتحان دادن فقط اونجاش که از صورت سوال چیزای جدیدی یاد میگیری و واسه جواب دادن به بقیه سوالا ازشون استفاده میکنی.

یه دیالوگ بود که می‌گفت... دردا به مرور زمان خوب میشن و تنها چیزی که ممکنه بعد ها اذیتت کنه اینه که دیگه به هیچ آدمی توی زندگیت نمیتونی اعتماد کنی و دوس داشتن و علاقه نشون دادن نسبت به آدما برات یه غیرممکن میشه .

بعضی اتفاقا دلتو میشکنن ولی چشاتو باز میکنن.

چرا بدبینم؟ چون هرسری حسم درست میگفت راجع به همه چیز.

میمیک صورت زن ها وقتی میگن : نه اخه میدونی از چی حرصم میگیره؟ >>

امروز 7 فوریه روز جهانی گل رزه.

دقت کردین بچه پولدارا چقدر طنز ضعیفی دارن؟ این ثابت میکنه برای بامزه بودن باید خیلی بلاها و بدبختیای زیادی تجربه کرده باشی