‏آدما میتونن تورو از همه چی متنفر کنن؛ از آهنگ مورد علاقت، از خیابونا، از زمین، از زمان، حتی از خودت.

نمیدونم به شانسه، به رفتاره، به سیاسته، هرچی که هست من اونو ندارم.

همیشه حق با دختریه که ورزشکاره.

حالا خودمم بخشیدمت، دوست صمیمیم رو چیکار می‌کنی؟

مراقب باش به کی اعتماد میکنی، گاهی دندونای خودت زبونتو گاز میگیرن.

خوبم ولی اگه دو سه بار بپرسی میزنم زیر گریه.

ادما میگن حالشون خوبه ولی یه لحظه نمیتونن پاشونو تکون ندن.

‏قطعا من لیمو شیرینم چون در عرض ثانیه قهر میکنم و همونقدر تلخ و زهرمار میشم.

من نمیگم ناراحت شدم، ولی کم حرف میشم.

‏اگه ازم بپرسن قشنگ‌ترین واژه‌ای که یاد گرفتی چیه؟ میگم پذیرش. پذیرفتن شرایط با تمام سختی‌هاش ، پذیرفتن آدما با تمام نقص‌هاشون ، پذیرفتن اینکه مشکلات هست ولی باید ادامه داد ، پذیرفتن اینکه گاهی اشتباه می‌کنم ، پذیرفتن اینکه من کامل نیستم، پذیرش تمام از دست دادن ها، داشتن پذیرش یعنی پایان حال بد و شروع آرامش.

تکرار نکردن اشتباه، قشنگ‌تر از معذرت‌خواهیه.