روزنامه فایننشیال رویو استرالیا:
۱-بهرهبرداری ایران از کنترل خود بر تنگه هرمز به این معنی است که جمهوری اسلامی اکنون میتواند آرزوی انجام کارهای بسیار بیشتری از صرفاً زنده ماندن در برابر حمله آمریکا و اسرائیل را داشته باشد. این کشور چشمانداز واقعی برای خروج از جنگ در یک موقعیت بینالمللی تقویتشده را دارد.
۲-یک محاسبهی ساده نشان میدهد که ایران با اخذ عوارض در تنگه میتواند ماهانه میلیاردها دلار به خزانهی دولت اضافه کند.
۳-دونالد ترامپ نبوغ عجیبی در وادار کردن دشمنان آمریکا به کشف اشکال جدید اهرم فشار بر ایالات متحده را دارد. تهران با خشنودی متوجه شده چقدر سریع میتواند به غرب آسیب اقتصادی وارد کند.
۴-واقعیت ناامیدکننده این است که هیچ راه حل نظامی برای متوقف کردن ایران وجود ندارد. حتی تصرف جزیره خارگ لزوماً مشکل تنگه را حل نمیکند. در واقع، برنامهریزان نظامی غربی نسبت به احتمال بازگشایی تنگه تنها با ابزار نظامی بسیار بدبین هستند. جغرافیای منطقه و فناوری موجود در ایران - از جمله پهپادهایی که میتوانند کیلومترها دورتر از خط ساحلی هدایت شوند - به این معنی است که حتی اسکورتهای دریایی نیز نمیتوانند ایمنی ترافیک تجاری را تضمین کنند.
۵-کشورهای منطقه مانند امارات و عربستان سعودی به خوبی میدانند که حملات ایران به تأسیسات نفتی یا آب شیرینکن آنها میتواند ویرانیهای بلندمدتی را بر اقتصاد و جوامع آنها تحمیل کند. آنها در نهایت ممکن است تصمیم بگیرند که پرداخت پول حفاظت به ایران گزینه بهتری نسبت به تشدید تنش است.
۶-کشورهای آسیایی نیز پرداخت عوارض به ایران را در نظر خواهند گرفت. متحدان آمریکا، مانند ژاپن و اتحادیه اروپا، میدانند که پرداخت عوارض به ایران خشم آمریکا را برمیانگیزد. اما روابط اروپا با دولت ترامپ در حال حاضر آنقدر بد است - و رئیس جمهور آمریکا آنقدر دمدمی مزاج است که اروپاییها ممکن است به جای پذیرش قیمتهای بالاتر انرژی یا بازگشت به خرید نفت و گاز از روسیه، در نهایت به ایران عوارض پرداخت کنند.
۷-بیرون آمدن ایرانِ جسورتر از جنگ خبر بدی خواهد بود. متأسفانه، در حال حاضر این نتیجه محتمل به نظر میرسد:
