روزنامه فایننشیال رویو استرالیا:
۱-بهرهبرداری ایران از کنترل خود بر تنگه هرمز به این معنی است که جمهوری اسلامی اکنون میتواند آرزوی انجام کارهای بسیار بیشتری از صرفاً زنده ماندن در برابر حمله آمریکا و اسرائیل را داشته باشد. این کشور چشمانداز واقعی برای خروج از جنگ در یک موقعیت بینالمللی تقویتشده را دارد.
۲-یک محاسبهی ساده نشان میدهد که ایران با اخذ عوارض در تنگه میتواند ماهانه میلیاردها دلار به خزانهی دولت اضافه کند.
۳-دونالد ترامپ نبوغ عجیبی در وادار کردن دشمنان آمریکا به کشف اشکال جدید اهرم فشار بر ایالات متحده را دارد. تهران با خشنودی متوجه شده چقدر سریع میتواند به غرب آسیب اقتصادی وارد کند.
۴-واقعیت ناامیدکننده این است که هیچ راه حل نظامی برای متوقف کردن ایران وجود ندارد. حتی تصرف جزیره خارگ لزوماً مشکل تنگه را حل نمیکند. در واقع، برنامهریزان نظامی غربی نسبت به احتمال بازگشایی تنگه تنها با ابزار نظامی بسیار بدبین هستند. جغرافیای منطقه و فناوری موجود در ایران - از جمله پهپادهایی که میتوانند کیلومترها دورتر از خط ساحلی هدایت شوند - به این معنی است که حتی اسکورتهای دریایی نیز نمیتوانند ایمنی ترافیک تجاری را تضمین کنند.
۵-کشورهای منطقه مانند امارات و عربستان سعودی به خوبی میدانند که حملات ایران به تأسیسات نفتی یا آب شیرینکن آنها میتواند ویرانیهای بلندمدتی را بر اقتصاد و جوامع آنها تحمیل کند. آنها در نهایت ممکن است تصمیم بگیرند که پرداخت پول حفاظت به ایران گزینه بهتری نسبت به تشدید تنش است.
۶-کشورهای آسیایی نیز پرداخت عوارض به ایران را در نظر خواهند گرفت. متحدان آمریکا، مانند ژاپن و اتحادیه اروپا، میدانند که پرداخت عوارض به ایران خشم آمریکا را برمیانگیزد. اما روابط اروپا با دولت ترامپ در حال حاضر آنقدر بد است - و رئیس جمهور آمریکا آنقدر دمدمی مزاج است که اروپاییها ممکن است به جای پذیرش قیمتهای بالاتر انرژی یا بازگشت به خرید نفت و گاز از روسیه، در نهایت به ایران عوارض پرداخت کنند.
۷-بیرون آمدن ایرانِ جسورتر از جنگ خبر بدی خواهد بود. متأسفانه، در حال حاضر این نتیجه محتمل به نظر میرسد:
رابطه نخستوزیر شاه و دکتر عراقچی
سوال: آیا #تنگه_هرمز در آبهای بينالمللی است؟
پاسخ: خیر.
عرض تنگه هرمز ۲۱ مایل دریایی است. بر اساس کنوانسیون حقوق درياها،
۱- آبهای سرزمینی کشورها ۱۲ مایل دریایی است.
۲-"منطقه نظارت" کشورها هم ۱۲ مایل دریایی فراتر از آبهای سرزمینی است. در این منطقه قوانین کشور ساحلی باید رعایت شود.
۳-"منطقه انحصاری اقتصادی" کشورها هم ۲۰۰ مایل دریایی است. در این منطقه همانطور که از اسمش پیداست کشور ساحلی در حوزه منافع اقتصادی انحصار دارد.
به همین دلیل این جمله دکتر عراقچی در مصاحبه اخیر با الجزیره مهم است: "واقعیت این است که تنگه هرمز در آبهای سرزمینی ایران و عمان قرار دارد. تنگه هرمز در آبهای بینالمللی نیست. این آبهای داخلی ایران و عمان است".
موضوع حقوق ایران در تنگه هرمز چیز جدیدی نیست. در کنفرانس سال ۱۳۳۷ حقوق درياها در ژنو، دکتر احمد متیندفتری نماینده ایران بود و در صورتجلسه کنفرانس آمده که وی ۹ بار در حین کنفرانس به بندهای مطرح شده نقد داشت.
در نهایت با تلاش دکتر متیندفتری که آن سالها سناتور بود این کنوانسیون در قوه مقننه ایران تصویب نشد.
به این ترتیب این حق ایران است که در آبهای سرزمینی و تحت نظارت خود #عوارض_عبور دریافت کند.
ترکیه هم مثل ایران عضو کنوانسیون حقوق درياها نیست و دهها سال است که از تنگههای در جوار خود، که اتفاقا در آبراههای بینالمللی هستند، "عوارض عبور" دریافت میکند.
کشورهایی مانند استرالیا، کانادا و دانمارک هم که عضو کنوانسیون حقوق درياها هستند، از اصطلاح "عوارض راهبری" برای مبالغ دریافتی استفاده میکنند.
ایران از ترکیه، استرالیا، کانادا و دانمارک کمتر نیست.
دکتر متیندفتری که در سال ۱۳۵۰ فوت کرد برادرزاده و داماد مرحوم دکتر محمد مصدق بود و برای مدت کوتاهی نخستوزیر رضا شاه. وی بعد از اشغال ايران، توسط انگلیس دستگیر و مدتی زندانی شد.
@IzadiFoad