هفت نکته درباره ادامه راه:
۱-لطفا در دادن امتیاز عجله نکنید. هزینهای که آمریکا تاکنون پرداخته برای او قابل تحمل بوده. این یعنی تکرار چرخه جنگ، آتشبس، مذاکره و جنگ. طراحی آمریکا و اسرائیل علیه ایران چهار ساله است، نه یک یا دوساله. طرف مقابل به اهداف کوتاهمدت خود رسیده ولی به اهداف بلندمدت نه. یعنی کار او تمام نشده.
۲-فشار اقتصادی جنگ در آمریکا و قیمت بالای نفت و بنزین باید حداقل دو ماه دیگر ادامه پیدا کند. این یعنی بسته بودن تنگه هرمز برای حداقل دو ماه دیگر.
۳-لطفا اهمیت درآمدی تنگه هرمز را در کنار اهمیت ژئوپلیتیک آن جدی بگیرید. مراکز بینالمللی درآمد ایران از تنگه هرمز را حداقل سالانه ۸۰ میلیارد دلار برآورد کردهاند. ۸۰ میلیارد دلار دوبرابر فروش سالانه نفت ایران است ولی در معادلات جهانی پول زیادی نیست. هزینه بسته بودن تنگه هرمز برای اقتصاد دنیا تاکنون حدود ۱۰۰۰ میلیارد دلار بوده است. یعنی دنیا متوجه است که هزینه پرداخت حق مردم ایران بسیار کمتر از هزینه بلندمدت وضعیت فعلی است.
۴-لطفا تجربیات گذشته را فراموش نکنید. تا زمانی که آمریکا آمریکا است تحریمهای آمریکا علیه ایران ادامه دارد و بهطور جدی یا بلندمدت برداشته نخواهد شد. برداشتن تحریمهای ایران در حوزه اختیارات قوه مجریه آمریکا نیست و نیاز به رأی کنگره دارد.
۵-لطفا اورانیوم غنیشده را از دست ندهید. اگر اورانیوم غنیشده از کشور خارج یا رقیق شود، ترامپ ایران را تهدید به استفاده از بمب اتم خواهد کرد.
۶-لطفا اختلافات داخلی آمریکا را جدی بگیرید. ادامه جنگ با ایران در کنگره آمریکا دیگر رای ندارد، اگر معلوم شود درگیریها ادامهدار و پرهزینه است.
۷-نیاز است مردمی که تحت فشار اقتصادی هستند نسبت به سیاستهای کشور توجیه باشند. توجیه نبودن مردم یعنی کاهش انسجام ملی.
@IzadiFoad
آیا تحریم ایران به سبک گذشته ممکن است؟
بعد از مرگ هنری کسینجر، نویسنده مقاله زیر در آمریکا مشهور به هنری کسینجر معاصر است. نکات مهم مقاله اخیر رابرت کیگن در مجله آتلانتیک:
۱- ایران نه تنها قادر خواهد بود برای عبور از تنگه هرمز عوارض مطالبه کند، بلکه میتواند عبور را محدود کند. اگر کشوری به شیوهای رفتار کند که حاکمان ایران دوست نداشته باشند، آنها میتوانند صرفاً با کند کردن یا حتی تهدید به کند کردن جریان کشتیهای باری آن کشور، آن کشور را مجازات کنند.
۲- اهرم تنگه هرمز به رهبران تهران اجازه میدهد تا کشورها را مجبور به لغو تحریمها و عادیسازی روابط کنند، در غیر این صورت در تنگه هرمز با مجازات مواجه خواهند شد.
۳- وضع جدید در تنگه هرمز همچنین باعث تغییر قابل توجهی در قدرت و نفوذ نسبی، چه در سطح منطقهای و چه در سطح جهانی، خواهد شد. در منطقه، ایالات متحده نشان داده که یک ببر کاغذی است و کشورهای خلیج فارس و سایر کشورهای عربی چارهای غیر از پذیرش قدرت ایران ندارند. اقتصادهای کشورهای عربی خلیج فارس زیر چتر هژمونی آمریکا ساخته شدهاند. اگر این قدرت - و آزادی دریانوردی همراه با آن - را از آنها بگیرید، کشورهای خلیج فارس ناگزیر به تهران التماس خواهند کرد.
۴- بقیه کشورهایی که به انرژی خلیج فارس وابسته هستند نیز باید روابط خود با ایران را اصلاح کنند. و واقعا چه انتخاب دیگری خواهند داشت؟ اگر ایالات متحده با نیروی دریایی قدرتمند خود نتواند یا نخواهد تنگه هرمز را باز کند، هیچ ائتلافی از نیروها با کسری از توانایی آمریکا نیز قادر به انجام این کار نخواهد بود.
۵- ابتکار انگلیس و فرانسه برای نظارت بر تنگه هرمز پس از آتشبس هم کمی شبیه شوخی است. امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه، به روشنی اعلام کرده است که این «ائتلاف» فقط در شرایط صلحآمیز در تنگه فعالیت خواهد کرد: یعنی این ائتلاف کشتیها را اسکورت خواهد کرد، اما تنها در صورتی که به اسکورت نیاز نداشته باشند.
۶- با کنترل تنگه هرمز، ایران به عنوان بازیگر کلیدی منطقه و یکی از بازیگران کلیدی در جهان ظهور خواهد کرد. نقش چین و روسیه، به عنوان متحدان ایران، تقویت خواهد شد و نقش ایالات متحده به طور قابل توجهی کاهش یافته است.
۷- در صورت حمله مجدد آمریکا، تنها چند حمله موفقیتآمیز ایران میتواند زیرساختهای نفت و گاز منطقه را برای سالها، اگر نگوییم دههها، فلج کند و جهان و ایالات متحده را درگیر یک بحران اقتصادی طولانیمدت کند.
۸- ایران کنترل تنگه هرمز را در دست خواهد داشت. این فرض رایج که به هر طریقی، تنگه پس از پایان بحران بازگشایی خواهد شد، بیاساس است. ایران هیچ علاقهای به بازگشت به وضعیت سابق ندارد. عدهای از شکاف بین تندروها و میانهروها در تهران صحبت میکنند، اما حتی میانهروها نیز درک میکنند که ایران نمیتواند تنگه را رها کند، حتی اگر فکر کنند میتوانند توافق خوبی با ترامپ داشته باشند. آنها میدانند ترامپ فرد قابل اعتمادی نیست.
۹- آنها همچنین میدانند که اسرائیلیها ممکن است دوباره حمله کنند، زیرا اسرائیلیها هرگز وقتی منافعشان در معرض تهدید قرار میگیرد، خود را محدود نمیکنند.
۱۰- البته اسرائیل خود را منزویتر از همیشه خواهد یافت، زیرا ایران ثروتمندتر میشود، مسلحتر میشود و گزینههای خود را برای هستهای شدن در آینده حفظ میکند. اسرائیل حتی ممکن است خود را ناتوان از تعقیب نیروهای نیابتی ایران بیابد: در جهانی که ایران بر تأمین انرژی بسیاری از کشورها نفوذ دارد، اسرائیل میتواند با فشار بینالمللی عظیمی برای تحریک نکردن تهران در لبنان، غزه یا هر جای دیگر مواجه شود.
۱۱- در روزهای اخیر، بنا به گزارشها، ترامپ از جامعه اطلاعاتی ایالات متحده خواسته است تا پیامدهای اعلام پیروزی و کنارهگیری از جنگ را ارزیابی کنند. نمیتوان او را سرزنش کرد. امید به فروپاشی رژیم، به ویژه هنگامی که رژیم از ضربات مکرر نظامی و اقتصادی جان سالم به در برده است، چندان راهبردی نیست. ترامپ زمان زیادی برای صبر کردن ندارد، زیرا قیمت نفت به ۱۵۰ یا حتی ۲۰۰ دلار در هر بشکه افزایش خواهد یافت، تورم افزایش مییابد و کمبود جهانی غذا و سایر کالاها آغاز میشود. او به یک راهحل سریعتر نیاز دارد. کسانی که از ترامپ میخواهند که «کار را تمام کند» به هزینههای آن توجه نمیکنند.
https://www.theatlantic.com/international/2026/05/iran-war-trump-losing/687094/
نتیجه برای ایران:
۱- تنگه هرمز حداقل تا دو ماه دیگر باید بسته بماند.
۲- بعد از بازگشایی محدود، عوارض جدی فراموش نشود، حداقل ۱۰ درصد ارزش بار کشتی.
۳- مسیرهای جایگزین تنگه هرمز باید اولویت هدف موشکهای ایران باشند.
@IzadiFoad