ندهم غمت را، به هزار شادمانی.

*

بعضی اوقات ما میتونیم با یک حرفِ اشتباه قاتل دیگران باشیم.

‏آن را که شفا دانی، درد تو از آن باشد

عجیب ترین اتفاق دنیا و یقینا بی‌رحمانه ترین اتفاق اینه که من اینجا با حدود ۱۵۵۰ کیلومتر با غزه دارم زندگی‌مو می‌کنم، و در عین بیخیالی به هرغذایی که می‌ذارن جلوم هزار جور عیب می‌چسبونم و اون طرف یعنی غزه، کمتر از ۴۸ ساعت آتی اگر غذایی به مردم نرسه بزرگترین قتل عام اتفاق میوفته. واقعا عجیب نیست؟

*

میشه خیلی، خیلی دعا کنید؟

آقا واقعا محتاج دعاهاتونیم، میشه سر نمازتون دعا کنید؟

واکنش زندگی در برابر مشکلاتم اینجوریه که : این مشکلی که داری از نظرت خیلی سخته؟ فکر میکنی خیلی بزرگه برات؟ نه بابا، بزار مشکل بعدی و رونمایی کنم، تا بفهمی این هیچی نبود.

متنفرم از آدم هایی که غم بقیه رو کوچیک می‌شمرند. اونا فکر میکنن غم خودشون بزرگترین و مهیب ترین غمه و دردایی که دیگران تحمل میکنن هیچوقت به پای درد اونا نمیرسه. هر آدمی تو هر دوره‌ای از زندگی داره یک رنجی، یک غمی رو تحمل میکنه که شاید براش با اون شرایطی که داره بزرگترین و بدترین باشه، کاش حالا که مرهم نیستیم، غم های همدیگه رو مقدس بشموریم. #نطق

داستانِ شب جمعه و دلتنگی ..

بسم الله الرحمن الرحیم. من پذیرفته‌ام، پذیرفته‌ام که قرار است امسال هم مانند سال‌های دیگر ایران بمانم و از خیل عظیم جمعیتِ عشاقی که راهی حرمتان هستند جا بمانم. پذیرفته‌ام که شاید سال آینده هم قرار نباشد راهی حرم امنتان گردم و حتی این را هم پذیرفته‌ام که احتمالا سال های دیگر هم قرار نیست تجربه‌‌ی اربعین را بچشم. اما با این حال دلیل نمی‌شود که پذیرفتن موضوع مانع از این شود که امید از دست بدهم و یا دلتنگ نشوم و زانوی غم بغل نگیرم، مانع از این هم نمی‌شود که با یاد کربلای شما چشمانم خیس نشود و قلب پر هیجانم بر سینه نکوبد. بابا می‌گویند اصلا همین که تو بخواهی بروی ثوابش را برایت می‌نویسند. اما مگر این قلب دلتنگ ثواب می‌خواهد؟ مقام هم‌جواری با زوار میخواهد؟ این نوکر فقط حرم میخواد، قلب به آتش نشسته‌اش فقط با خنکای کاشی بین الحرمین آرام می‌گیرد. اصلا دلش این حرف‌ها سرش نمی‌شود. و در آخر به قول سیدنریمانی : مگه از سنگه؟‌ چه‌کنم باز دلم‌تنگه .. مهربون ارباب، یاحسین دلمو دریاب :) #نطق #اربعین