با خدا میگویم آنچه بر سرم آورد عشق
جانِ نصفهنیمهای بود و دوبار از من گرفت ..
هر چقدر آدمی نزدیک تر، صمیمی تر، عزیز تر
این حقیقت که آدم ها ماندنی نیستند تلخ تر.
تو را همچون بتی هر دم پرستیدم ولی انگار
که باید همچو ابراهیم تو را هم بشکنم روزی.