درسته فروغ فرخزاد عزیز زندههای امروزی چیزی به جز تفالهٔ یک زنده نیستند .
گویی که کودکی در اولین تبسم خود پیر گشته است .
روزی میرسه که به مشکلات امروزت میخندی و از پنجره بیمارستان روانی به بیرون خیره میشی .
Don't forget that we have each other . Sometimes we are silent , sometimes we are tired and bent , but we never fall forever .