اگر ایران گورستان تمام آرزوهایم شود ...
باز قلبم را در خاک پاک این وطن چال خواهم کرد ؛
در عجب بودم چطور آدمها بعد از این همه رنج و درد و ماجرا و اضطرابی که به زندگیات تحمیل میکنند ، به همین راحتی راهشان را میکشند و از زندگیات میروند بیرون .
- استیوتولز
و روزی فرا می رسد که انسان می پذیرد که بعضی آرزو ها قرار است در شکوه یک رویا باقی بمانند .
زمانی که در جایی در خودم فرو ریختم ،
هیچکس برای آبادی من نیامد ، من همیشه خودم بر ویرانههایم آجر شدهام .
کسی نخواهد دانست که زیر هجوم افکار ، چگونه هر تکهام به گوشهای از این اتاق افتاد .