میتونم بگم قطعی کلی آدم وجود داره که همچین معضلی دارن(مخصوصا اون دسته از افرادی ذهن خیلی شلوغی دارن)

بچه ها هنرستان قم سالمین دیگه؟

گی خوردید سالم نباشید وا

متوسط بودن، یه نفرینه. اونقدری میفهمی که درد بکشی اما اونقدری باهوش نیستی که حلش کنی. اونقدری داری که از گرسنگی نمیری اما اونقدری نداری که واقعا زندگی کنی. اونقدری زشت نیستی که بیخیال بشی اما اونقدری خوشگل نیستی که امیدیم داشته باشی. اونقدری دوستت دارن که حس وجود داشتن کنی، اما اونقدری نه که حس دوست داشته شدن کنی. هنوز دوستایی رو داری اما دقیقا بین همونا احساس میکنی تنهاترینی. آدمای زیادی هستن که حاضرن دوباره باهات ارتباط برقرار کنن اما به هیچکدوم اعتماد نداری. اونقدری امید هست که زندگی کنی اما اونقدری نه که احساس زنده بودن کنی. انگار بین دنیای مثبت و منفیا تو صفری. متوسط بودن یجوریه که انگار داری تو یه خونه‌ی کامل اما کاغذی زندگی میکنی. – از قلمِ وآلی/ بازیکن‌شماره26

هعی

خدا این حالتو نسیب دشمنش نکنه💔