زندگی برایش قولی بود که هرگز به عمل در نیامد، قولی که نه حالا و نه هرگز رنگِ واقعیت به خود نمی‌گرفت.

جدی شل کردم و دارم از زندگی لذت نمی‌برم.

زهر نوشاندن هم ای تقدیر بی‌آداب نیست من به قسمت راضی‌ام اما تو عادل نیستی.

قانون اولی که 10 درصد دخترا بعد ازینکه شخصیت قبلیشونو فراموش می‌کنن و یه شخصیت جدیدی می‌خوان برای خودشون درست کنن کوتاه کردن موهاشونه.

وقتی اون گریه کرد، تو زندگیشو نجات دادی.

جمله ای که با جون دل تجربه‌ش کردم: هیچ‌چیز هیچوقت از هیچکس بعید نیست.

گفتی به تو گر بگذرم از شوق بمیری قربانِ سرت، بگذر و بگذار بمیرم.

من از اون دسته آدم هایی هستم که: از صدای بلند متنفرم ولی همیشه با صدای بلند آهنگ گوش می‌دم از حرف زدن خوشم نمیاد ولی وقتی با کسایی هستم که دوسشون دارم هیچوقت از حرف زدن دست نمی‌کشم از اینکه نشون بدم اهمیت می‌دم متنفرم ولی به همه چیز اهمیت می‌دم از گریه کردن متنفرم ولی چیزهای کوچیک هم می‌تونه منو به گریه بندازه از تنهایی می‌ترسم ولی از شلوغی هم بدم میاد.

آیا این هدیه ای از سمت خداست؟ واقعا باورم نمی‌شه! امروز ثبت می‌شه به عنوان یکی از بهترین روز های زندگیم.