اونقدرا هم خوشگل نبود؛ مخصوصا چشم هاش! چشم هاش خیلی... چشم هاش خیلی... برق میزد.

در روانشناسی بهش می‌گن نشخوار فکری، ذهن مدام یک فکر یک اتفاق یک اگر با یک کاش رو دوباره و دوباره مرور می‌کنه بی آنکه واقعا به جوابی برسه؛ خارجی ها بهش می‌گن Overthinking. اما عبدالوهاب الرفاعی شاید زیباتر توصیفش رو کرده: در سرم جنگ های زیادی‌ست؛ و تنها کشته‌اش منم.

00:00

ولی خدایا خودت خوب میدونی چقدر از عمق وجود دلم تنگ شده برای حرمش...

چقدر یهو دلم تنگ شد.

یادم نمی‌کنی و ز یادم نمی‌روی یادت بخیر یار فراموش کار من.

عمیق ترین و بهترین دوستی ها با تنفر زیاد شروع می‌شن.

تایم خوابیم حتی دیگه با کشور یا قاره‌های دیگه هم هماهنگ نیست، فک کنم باید سیارمو عوض کنم.

برای اینکه خوابتون ببره باید بیداریتون ببازه؛ براتون نمک ریختم، شب بخیر.

تو را هوای به آغوش من رسیدن نیست وگرنه فاصــلهٔ ما هنوز یک قدم اسـت.

_نیازمندیم؟ تردد مکرر مسیر هتل به باب‌القبله حرمش.

هیچ دانایی، فریب چشم‌هایت را نخورد عاقبت کاری به دستم می‌دهد نادانی‌ام.