دود کردیم با هزاران آه
آرزوهای بیخود خود را
و چه بیھوده جشن میگیریم
سالروز تولد خود را…
و یادت بماند عزیزِ من؛
او میدانست بیش از توانت داری رنج میکشی،
اما نخواست تسکینت دهد.
زیرِ تابوتت را میگیرند، آنانی که هنگامِ درد، حتی دستانت را هم نگرفته بودند...