- زحمتی دارم ابلفضل تو هم با من بگرد من که هرچه گشتم بیشتر پیدا نشد..

با خودش زمزمه می‌کرد ؛ - دستو میگیرم پا می‌افته یچیزی روی خاک‌ها می‌افته.. این علی دیگه اون علی نمیشه (:

روی زمین منم مثل‌حسن‌جگرم ریخته خواهرم ببین پسرم روی زمین ریخته..

چقدر آسمون غم داره..

به ابلفضل.. (:

برایِ هم دعا کنیم..

ما سردرد میگیریم از غمِ‌ت.. بمیرم برای زینبِ‌ت..

ما نبودیم و ندیدیم و چنین می‌سوزیم زینب اما تمامش را دید..

ما ده روز روضه می‌گیریم ذره ذره آب میشویم زینب از صبح تا عصر مثل شمعی ذره ذره آب شد خمیده شد ، پیر شد..

کوتاه نیومد..

صبح تا ظهر تمومِ یارانش رو کشتن نماز ظهر رو که خوندن بنی هاشم به میدان زدند.. اول از همه علی اکبرِ جوونش (: بعد از قاسم و عباس و انکسار حدودِ ساعت سه علی اصغرش رو روی دست گرفت.. و در آخر دمِ غروب کار حسین تمام‌است..