معاوئیة‌بن‌وهب گوید: #امام_صادق (ع) فرمود : _هنگامی که بنده توبه نصوح* کند، خداوند او را دوست می‌دارد و در دنیا و آخرت بر او پرده پوشی می‌کند؛ گفتم چگونه بر او پرده پوشی می‌کند؟ فرمود : گناهانی را که دو فرشته‌اش بر او نوشتند از خاطر آنها می‌برد ، و به اعضا و جوارح او وحی می‌کند که گناهان او را پنهان دارید ، و به جاهای مختلف زمین وحی می‌کند گناهانی را که او بر روی شما انجام می‌داده پنهان دارید ؛ پس هنگامی که خدا را دیدار می‌کند در حالی دیدار می‌کند که چیزی نیست که بر گناهان او گواهی دهد . اصول‌کافی،ج۵،ص۱۹۶ کلام؛

*توبه نَصوح یعنی.. پاک و خالص و راستین و بی عیب مانند خیرخواهی بی غل و غش مؤمن نسبت به برادر مومن خود و مانند عصل تصفیه شده از موم و جامه رفوشده ای که عیب و پارگی در آن نیست . و توبه نصوح آن است که همه شرایط توبه در آن جمع باشند، مانند : پشیمانی قلبی، تصمیم بر ترک آن گناه، ادای حقوق ترک شده الهی ، ادای حقوق ترک شده مردم ، ریاضت نفس برای پاک شدن اثر گناه و تحمل رنج و طاعت و سرانجام استغفار و عذرخواهی زبانی . _نهج‌البلاغه،ح۴۱۷ کلام؛