یک نفر آمد صدایم کرد و رفت
با صدایش آشنایم کرد و رفت
نوبت اوج رفاقت که رسید
ناگهان تنها رهایم کرد و رفت:)
هدایت شده از مـــأوای تـــــو؛
به دل بگیرید
آدما خوب میدونن دارن چیکار میکنن، دوره ندونستن گذشته.
عکاسها از جنس صبر و نورن. پشت هر قابِ قشنگ، کلی بیخوابی، کلی منتظر موندن و کلی زحمت خوابیده؛ ولی باز هم وقتی یه لحظهی خاص رو توی قابشون جا میندازن، همه چیز به یاد میاد که چرا به این کار عشق دارن.شما با دوربینهاتون، نه تنها عکس میگیرید، که از دلِ زمان «یادگار» میسازید؛ لحظه هایی که دیگه هیچوقت تکرار نمیشن رو برای همیشه نگه میدارید.ممنون که با صبر و ذوقتون، زیبایی رو برای ما جاودانه میکنید✨
روزتون مبارک🤍