✏️ عزت و ذلت همگان دست خدا است 📜 #تفسیر | farsi.khamenei.ir/weekly

✏️ بالاتر از شهادت در راه خدا هیچ عملی وجود ندارد 📜 #حدیث_زندگی | farsi.khamenei.ir/weekly

✏️ دشمن هم فهمید رمز پیروزی و ماندگاری انقلاب اسلامی، اسلام است 📜 #کلام_امام_نقشه_راه_انقلاب | farsi.khamenei.ir/weekly

✏️ بزرگداشت هفته دفاع مقدس، بخاطر مقاومت مردانه و دلیرانه و تاریخی ملت ما بود 📜 #خطبه_های_انقلاب | farsi.khamenei.ir/weekly

✏️ «صدای ایران» به شماره ۹۰ رسید 📜 #معرفی | farsi.khamenei.ir/weekly

📝 نسخه #تابلو_اعلانات | شماره ۵۱۲ نشریه خط حزب‌الله 💻 @Khatt_khamenei

📝 پاسدار انسجام ملّی باشیم 👈 پانصد و سیزدهمین شماره خط حزب‌الله در یازدهمین سال انتشار این هفته‌نامه منتشر شد. 🖼 این شماره در سرمقاله خود به این سوال پاسخ می‌دهد که چرا پرهیز از اقدامات تضعیف‌کننده اتحاد ملی ضروری است؟ 🔍همچنین به مناسبت حلول ماه رجب ستون کلام امام این شماره به بخشی از بیانات امام خمینی‌(ره) درباره‌ی فضیلت سه ماه مبارک رجب، شعبان و رمضان اختصاص دارد. 📥نسخه کامل این شماره را از اینجا بخوانید. 🖥 @Khatt_khamenei

📝 #سرمقاله | پاسدار انسجام ملی باشیم 👈چرا پرهیز از اقدامات تضعیف‌کننده‌ی اتّحاد ملّی ضرورت دارد؟ دشمن صهیونی، در جنگ دوازده‌روزه‌ی اخیر، هم در سطح راهبردی و هم در سطح تاکتیکی دو هدف عمده داشت. هدف اوّل، فلج کردن و از کار انداختن بازوهای سیاسی و نظامی کشور با یک حمله‌ی غافلگیرانه بود. به دلیل گستردگی جغرافیایی و عمق بالای راهبردی کشور، امکان اِعمال هم‌زمان این دو نبود؛ برای همین هم ترور مقامات نظامی کشور در اولویّتِ نخستِ رژیم قرار گرفت تا هر گونه احتمال برای پاسخ نظامی ایران در هفته‌های آینده صفر شود. اهدافی که دشمن عبری در نیل به هر دویِ آنها ناکام ماند. بال نظامی کشور در همان ساعات اوّل جنگ احیا شد و ضربات آفندی ایران از همان شب نخست آغاز شد. در سمت دیگر امّا اقدام برای ترور شخصیّت‌های سیاسی کشور هم ناکام ماند. از سوی دیگر، اقدامات تاکتیکی رژیم، به‌خصوص در چهار روز نخست جنگ، قرار بود تسهیلات لازم را برای یک هدف راهبردی دیگر فراهم کند؛ هدفی که حتّی اقدامی مانند برنامه‌ریزی برای ترور شخصیّت‌های سیاسی از مقدّمات آن محسوب می‌شد: شورش داخلی اجتماعی و مردمی. رژیم در برنامه‌ریزی تجاوز خود به ایران به‌وضوح به این مسئله امید بسته بود. در نگاه دشمن صهیونی، بعد از ترور مقامات نظامی، پاسخ دفاعی ایران فلج می‌شد؛ پس از آن هم با ترور شخصیّت‌های سیاسی، بال سیاسی جمهوری اسلامی تضعیف شده و این یک موقعیّت طلایی برای فعّال شدن هسته‌های خفته‌ی ناراضی مردمی و اجتماعی است؛ هسته‌هایی که کانون‌های ناامنی و اعتراض را درون ایران فعّال کرده و جمهوری اسلامی را در یک منگنه‌ی سهمگین تهاجم خارجی و شورش‌های داخلی قرار می‌داد. در این طرّاحی، مقامات عبری در انتظار یک نتیجه‌ی فرضی ایده‌آل بودند، امّا در واقعیّت اتّفاق دیگری افتاد. فارغ از آنکه ساختار نظامی و دفاعی کشور در همان چند ساعت ابتدایی احیا شد و برنامه‌ریزی‌های لازم برای ضربه به دشمن صهیونی انجام گرفت، بعد از گذشت چند روز و حتّی سپری شدن نیمه‌ی اوّل جنگ، هیچ نشانه‌ای که حاکی از از‌هم‌گسیختگی اجتماعی و مردمی باشد مشاهده نشد؛ نه‌تنها این اتّفاق نیفتاد، بلکه واکنش نود میلیون ایرانی دقیقاً نقطه‌ی مقابل این فرض بود. همه‌ی ملّت ایران، یکپارچه، در کنار یکدیگر علیه نیروی متجاوز موضع گرفتند و از اقدامات تنبیهی نیروهای مسلّح ایران علیه دشمن صهیونی حمایت کردند. حمله و تهاجم خارجی قرار بود فضای داخلی را تضعیف کند؛ امّا جامعه‌ی هوشیار ایرانی با تشخیص مسئله‌ی اصلی و کنار گذاشتن مسائل فرعی، یکپارچه در برابر تجاوز خارجی ایستادند. 🔹مردم مشت نیروهای مسلّح را پُر کردند علاوه بر تدابیر فرماندهی کلّ قوا برای احیای دستگاه نظامی، قوّت اصلی کشور ــ که در ادامه و به‌خصوص در نیمه‌ی دوّم جنگ، با مؤثّرتر و کشنده‌تر شدن ضربات نیروهای مسلّح به پیکره‌ی دشمن عبری، مشت نیروهای مسلّح و دفاعی کشور را پُر کرد ــ انسجام و اتّحاد ملّی کشور بود. مغناطیس اصلی برای تقویت ساختار نظامی و سیاسی کشور، انبوه ایرانیانی بودند که با وجود تنوّع فرهنگی و قومی و زبانی و درجات مختلف فکری و عقیدتی و دینی، یکپارچه در برابر دشمن متجاوز ایستاده و خواستار تنبیه او شدند. گویی به‌یک‌باره همه‌ی مرزهای متنوّعی که در حالت طبیعی، مردم را به قشرهای مختلف تبدیل می‌کند، کنار رفت و همه‌ی این جامعه‌ی نودمیلیونی را در برابر دشمن تبدیل به یک ید واحد کرد و انسجام و اتّحاد ملّی معجزه‌ی خود را نشان داد. نتیجه در میدان مشخّص بود: نیمه‌ی دوّم جنگ، عملاً تبدیل به نیمه‌ی هنرنمایی ضربات آفندی ایران شد. حسب آنچه از گفت‌وگوهای جلسات کابینه‌ی رژیم در روزهای جنگ افشا شده، مقامات نظامی و امنیّتی رژیم از همان روزهای یکشنبه و دوشنبه متوجّه معکوس شدن روند جنگ شده و در جلسه‌ی روز دوشنبه‌ی خود ــ یعنی چهارمین روز جنگ ــ خواستار توقّف آن شدند تا بیش از این زیر ضربات ایران قرار نگیرند؛ اقدامی که مورد مخالفت نخست‌وزیر جنگ‌طلب رژیم قرار گرفت تا عملاً به اثبات برسد که نیمه‌ی دوّم جنگ نیمه‌ی ایران بود و ورود آمریکا برای بمباران تأسیسات هسته‌ای یک ورود نمایشی برای پایان دادن آبرومندانه‌ی جنگ باشد؛ ورودی که البتّه با واکنش ایران و حمله‌ی آفندی به قلب تأسیسات نظامی آمریکا در منطقه همراه شد. این دفاع مقدّس ثمره‌ی مغناطیس اتّحاد و انسجام ملّی بود که مشت کشور را برای تنبیه متجاوز پُر کرد؛ مغناطیسی حول دفاع مقدّس از منافع ملّی کشور که میلیون‌ها ایرانی را کنار خود جمع کرد؛ مغناطیسی که نقطه‌ی اِعمال فشار را نه در داخل کشور، بلکه علیه دشمن خارجی تعریف کرده بود. بنابراین، تمرکز اصلی فشار نه در داخل جامعه‌ی ایرانی، بلکه علیه دشمن خبیث آمریکایی و صهیونی بود. ادامه👇