یه راهی پیدا کن که بهم برسیم، که از نرسیدن دست برداریم. چون ترسناکه که این همه سال عمر کنیم و یا همهش دلتنگ باشیم، یا غمگین و درحالِ خیال کردن.
دلتنگی، مثل پوکی استخوون میمونه. به خودت میای میبینی هنوز راه میری و نفس میکشی ولی بند بند و رگ و پیِ تنت، همه درد.