اربعین، پای پیاده، وَ دلی وامانده و لبی تشنه که در حسرت دریا مانده.. دوستانم همگی بار سفر را بستند؛ طِبقِ معمول یکی بی سر و پا جا مانده!(: _چآیخآنهٔ‌‌حَضرتِ‌آقا؛☕️🌱

کار دستم داد آخر قلب ناپاکم، حسین (ع) اربعین، پای پیاده، رفت از دستم که رفت.. _چآیخآنهٔ‌‌حَضرتِ‌آقا؛☕️🌱

نزدیکِ اربعین، دلِ جا مانده ها گرفت… یک بینوا برای خودش ربنا گرفت… هرکس رسید؛ سوال کرد: زائری؟ از این سوال، دلِ پُرخونِ ما گرفت…:) آقا مگر “بَدان” به حریمت نمی‌رسند؟ پس “حُر” که بود که جام بلا گرفت…؟ باشد؛ محل نده… نبرم اربعین حرم… اما بدان؛ که قلبم از این ماجرا گرفت… آنقدر گریه می‌کنم که بگویند عاقبت: نوکر ز اشکِ خود سفرِ کربلا گرفت… اما ز راهِ دور؛ سلام حضرت حسین… بارانِ اشک، از این روضه ها گرفت!:) _چآیخآنهٔ‌‌حَضرتِ‌آقا؛☕️🌱

بر علمدارت بگو من از قلم افتاده‌ام تا بداند حضرت سقا خیالاتی شدم یک دل و یک حسرت و یک کربلا یک اربعین در میان روضه‌ات حالا خیالاتی شدم!:) _چآیخآنهٔ‌‌حَضرتِ‌آقا؛☕️🌱