ـ سلام بر او که گمان میکردیم
پایانی است برای دلتنگی ها
ولی شروعی شد بر یک دلتنگیِ بیپایان . .
ـ تمومِ افتخارم اینه که
هیچ وقت هیچ ندایی ته دلم شک ننداخت و ازم نپرسید :« حالا واقعا مطمئنی عباس(ع) حواسش به اوضاع زندگیت هست؟ »
چون همیشه تمومِ یاخته ها و ریزمولکول های وجودم و واحدهای غباریِ روحم تا کیلومتری ترین اعماقشون یقین داشتن که عباس(ع) وکیل مدافع و کفیل القضایای تمام اتفاقات زندگیشونه . .🤍
ـ میگفت : هرچی جلوتر میرم تو زندگی
بیشتر یقین پیدا میکنم که
تنها ثروتِ واقعی ، شیعهی علی٫ع٫ بودنه💛.