هدایت شده از - لفیفآ ¹³³.
ـ تمومِ افتخارم اینه که
هیچ وقت هیچ ندایی ته دلم شک ننداخت و ازم نپرسید :« حالا واقعا مطمئنی عباس(ع) حواسش به اوضاع زندگیت هست؟ »
چون همیشه تمومِ یاخته ها و ریزمولکول های وجودم و واحدهای غباریِ روحم تا کیلومتری ترین اعماقشون یقین داشتن که عباس(ع) وکیل مدافع و کفیل القضایای تمام اتفاقات زندگیشونه . .🤍