〘با خودت خلوت گهی جایی بشین اندک تأمل کن بر این موضوع جان فرسا بر سر موضوع کفری که تو را در برگرفت شایدی کن با خودت ، شاید که جانم میرود چنان چشم انتظار دیدن رویت که خانه از غمت در فراق دوریت ،چو کنعان در پی یوسف ز چشمانش جز اشکی لاله گون همرنگ خون چیزی برای عرضه کردن بر دل سردت ندارد شایدی کن ، شاید که در خِیل خیال خام من فکری گذر کرده که در خِیل خیال تو نمیگنجد با کمی شاید و اما که نتوانم دلت مرهم نهم باید کمی پیش دو چشمانم ببینم روی ماهت بوسه ی گلگون بران لعل لبت مهمان شوم آن‌زمان گویم به تو تا به کجا محفل عشقم میرود آخر میرسد روزی ، که در آغوش گرمم گیرمت...〙 ✎『 #DRAVEN 』 ☞ @LOST_INSIDE⬩