﷽ 🔰 مظلومیتِ رهبری ✍️🏻 مظلومیت این رهبر شهید آنجا عیان شد که در مراسم نماز بر پیکر مطهرش، رئیس‌جمهورهایی که با تنفیذ او به قدرت رسیده بودند، حضور نیافتند. ▫️او سال‌ها بابت عملکرد نامناسبِ این‌ها ملامت‌ها شنید و غصه‌ها تحمل کرد تا پرچم انقلاب را حفظ کند. ▪️ او سربازی بود که حکم مأموریتش را از امام رضا(علیه‌السلام) گرفت و پس از عمری جانبازی و شکنجه، با پیکری خونین که در حین تلاوت قرآن به شهادت رسید، به آغوش فرمانده خویش در مشهد باز می‌گردد. 📌 برگرفته از جلسات «خطای محاسباتی» #رهبر_شهید #تشییع_میلیونی ✅️ @Aminikhaah

جوانان رشید کشورم🥀🥀🥀 علی اکبر های خامنه ایِ شهید 💔 @Labelaye_Satrha

رسیدی کربلا زیارتت قبول آقا... 💔😭 @Labelaye_Satrha

🔴 مهجه این واژه را در پایان سجده زیارت عاشورا خوانده ایم: «الَّذینَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلامُ» از منظر لغوی مهجه به «خون دل»، «خون قلب» یا «جان درونی» معنا شده است. مهجه به آن بخش از وجود انسان اشاره دارد که عزیزترین و خالص‌ترین مایه حیات او به شمار می‌آید. در بسیاری از متون زیارتی، این واژه در توصیف فداکاری سیدالشهدا و یارانش آمده است. برای مثال در زیارت اربعین درباره آن حضرت گفته می‌شود: «و بذل مهجته فیک»؛ یعنی او خون دل و جان خویش را در راه خدا بخشید. در این تعبیر، سخن تنها از ریخته شدن خون نیست. مهجه به معنای تقدیم عزیزترین سرمایه وجود است؛ یعنی آنچه انسان بیش از هر چیز به آن وابسته است. وقتی گفته می‌شود کسی مهجه خود را بخشید، یعنی از مرز یک فداکاری معمولی عبور کرده و تمام هستی خود را در راه حقیقت قرار داده است. 🔻در حرم سیدالشهداء در این لحظات تاریخی گواهی شد که آقا خون مهجه‌ اش را برای خدا داد... ✍ علی ریاحی‌پور

شکرا أهل العراق...🇮🇶🇮🇷 ▪️ #رهبر_شهید

▪️ دقایقی قبل؛ تصاویر اختصاصی KHAMENEI.IR از همراهی جنگنده‌های ارتش با هواپیمای حامل پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب اسلامی و شهدای خانواده ایشان، لحظاتی قبل از ورود به فرودگاه شهید هاشمی‌نژاد مشهد. ۱۴۰۵/۰۴/۱۸

پدر شهید زهرا محمدی‌گلپایگانی دربارهٔ دخترش نوشته: در مورد این بچه چیزهای زیادی می‌توانم به شما بگویم که فعلاً فرصت بیان آن نیست؛ ولی همین‌قدر بدانید که این کودک در این عمر کوتاهش، کار بزرگی در این دنیا کرد و آن اینکه می‌توانم بگویم در یک سال گذشته شاید بزرگترین مایه دلخوشی و شادابی و خوشحالی رهبر شهید و عظیم‌الشأن انقلاب بود، به طوری که ایشان یک بار و یا بیشتر فرمود: «این بچه را خدا برای من فرستاده است.» تقریباً روز و شبی از عمر زهرا بدون مرحوم آقا نگذشت و هر روز به آن مرد الهی، روحیه و نشاط و دلخوشی می‌بخشید و این چیز کمی نیست. از این بابت خداوند متعال را شاکرم. ان‌شاءالله در خلد برین هم مثل این دنیا، انیس و مونس جد مطهّرش باشد... محمدجواد محمدی ۲۹ فروردین ۱۴۰۵ @Labelaye_Satrha

🎙️ قائد شهیدِ امت می فرمودند: *«گاهی دل از غم مالامال می‌شود، اما عزم و اراده باید راسخ بماند، گام باید محکم برداشته بشود؛ غم‌هایی هست که کوه‌ها را می‌شکند، [ولی‌] انسانِ مؤمن را نمی‌تواند بشکند؛ راه را باید ادامه داد.»* [۱۳۹۴/۱۲/۰۵] @Labelaye_Satrha

قیاس تشییع در ایران و عراق بالذات غلط است. ما تفاوت‌های فرهنگی بسیار زیادی با مردم عراق داریم در برگزاری مناسبات و همینطور اقتضائات جغرافیایی و سیاسی. در ایران باید چنین تشییع می‌شد و در عراق چنان. در قم با آن تشییع فوق‌العاده و ثبت تصاویر ماندگار در تاریخ جهان از این بدرقه، فقط به دلیل مشکل ترافیکی استاندار را وادار به عذرخواهی کردند. به نظرتان نجف و کربلا با آن زیرساخت‌های ویران عراق مشکل ترافیکی نداشتند؟ به نظرتان این نوع تشییع آسیب دیده نداشته؟ ضرر مالی برای کسی نداشته؟ مردم ساعت‌ها زیر آفتاب عراق در خیابان‌ها و بیابان‌ها ماندند اما یک پیام مراقبت از گرمازدگی و فلان و بیسار نیامد. بیایید قبول کنیم که ما ایرانی‌ها آدم چنین تشییعی نیستیم. فقط مسیر تشییع عوض شده وامصیبتا راه انداخته‌ایم چند روز است و فتح و پیروزی بدرقه‌ی تاریخی تهران را زهرمار کردیم به خودمان. این آسیب به جعبه‌ی حامل پیکر اگر از ایران به جهان مخابره می‌شد توفیر داشت با مخابره‌اش از عراق. کشته شدن آدم‌ها در تشییع ایران توفیر داشت با عراق. نیروی نظامی عراق برای گرفتن پیکر از مردم متوسل به زور شد. این در ایران قابل اتفاق افتادن بود؟ در شان بود؟ در هر سرزمین به اقتضای آن سرزمین باید این پیکر پاس داشته می‌شد. هر ملتی تاب یک گونه از بدرقه را دارد، روحی و جسمی، انسانی و اجتماعی. به نظرم تشییع های ایران مقدمه و زمینه ساز تشییع عراق بود. ضمن اینکه دوستان حریم حسین ع را با هیچ کجای دیگر نباید و نمی‌شود مقایسه کرد. بیایید حداقل ما بگذریم از این مقایسه‌ها و برویم سراغ کارهایی که باید و بر زمین مانده. ما هرکداممان داریم تصویر مواجهه‌ای خودمان با بدرقه ی این نفس زکیه ی شهید را ثبت می‌کنیم. بگذاریم این تصاویر شخصیت داشته باشد. آنقدر کار روی زمین مانده که من یکی توی سرم می‌زنم برای از دست دادن ایشان و یکی دیگر می‌زنم برای کارهای بر زمین مانده آقا در دیدار با جمعی از نویسندگان ادبیات پایداری از نویسندگان این کارها و از روایت‌ها به عنوان معجزه‌ی انقلاب اسلامی یاد می‌کنند. الان ما باید دنبال قدوقامت معجزه‌گونمان باشیم. این مطالبه ها باید برود جاهای مهم‌تر، بزنگاه‌هایی که در پیش داریم. تشییع‌ها بدون آسیب به حتی یک نفر در ایران با شکوه و وقار برگزار شده. هزار الحمدالله. ما هم باید به اندازه‌ی رهبری که بدرقه‌اش کردیم باشکوه و باوقار و با‌چشم‌انداز باشیم. https://ble.ir/somaieh_alemi

به نظر حرف دقیق و درستی است... مضافا بر اینکه ما در تمام این مدت وطول راه در عراق یک زن و بچه، یک ویلچر وکالسکه و... نمی بینیم.. فرهنگ آنان است و زنان وکودکان ومریضان وناتوانان خود را در معرض این جمع ها قرار نمی دهند. همانطور که در روز عاشورا وروز اربعین اگر خانمی در بین جمعیت ببینی بیشتر زنان ایرانیند نه زنان وکودکان عراقی... به هر حال یادمان نرود روایت فتح از این اتفاقات عظیم باید داشته باشیم...