اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ، وَ خُذْ ظَالِمِي وَ عَدُوِّي عَنْ ظُلْمِي بِقُوَّتِكَ ، وَ افْلُلْ حَدَّهُ عَنِّي بِقُدْرَتِكَ ، وَ اجْعَلْ لَهُ شُغْلًا فِيما يَلِيهِ ، وَ عَجْزاً عَمَّا يُنَاوِيهِ @Lalinea |آقای خط

آه کجاست آن جامعه اسلامی از بیانات دوازدهم بهمن آقا در این یک جمله متوقف شده ام و از بقیه بیانات جامانده ام. آن یک جمله این است: «اگر ماها ــ ما مسئولین ــ درست به آن وظایف عمل میکردیم، تا حالا آن اتّفاق افتاده بود؛ یعنی واقعاً کشور دینی شده بود.» این یعنی ما در دهسال و در دهه هفتاد می توانستیم دولت اسلامی شویم و در همین دهه جامعه سازی اسلامی را شروع کنیم و در انتهای دهه هشتاد به جامعه اسلامی برسیم.این هم یک مدل دیگرو زمانبندی دیگر برای تحقق مراحل سوم و چهارم فرآیند پنجگانه تحقق اهداف انقلاب اسلامی است. گویا در همین یک جمله یک مرثیه بلند سی ساله نهفته است. حضرت آقا گفته اند مردم را امیدوار کنید اما وقتی خواص، خواب زده اند نمی توان مرثیه نگفت. اگر در انتهای دهه هشتاد جامعه ایران اسلامی شده بود زخم فتنه 78 پیش نمی آمد، زخم فتنه 88 وارد نمی شد. آشوب 96 و 98 بر جامعه زخم نمی زد. ما در دهه نود قوی می شدیم و در ایرانِ قوی، سلیمانی از دست نمی رفت. زخم فتنه 401 و زخم دردناک فتنه 404 بر جامعه ما وارد نمی شد. اگر جامعه اسلامی شده بود دیگر فقر نبود، فساد نبود، تبعیض نبود، سرگردانی و بی پناهی دختر وپسر نبود. حوزه علمیه اینطور کند و عقب افتاده از جامعه نبود، دانشگاه اینسان بی خاصیت نبود. فرهنگمان، و هنرمان اینطور سترون نبود. اقتصادمان اینطور درمانده نبود. سیاستمان اینطور جنگل بی اخلاقی نبود. زبان ما در مقابل کفار سیاه دل و بدکاربین المللی اینطور کوتاه نبود. آخر مگر می شد و مگر امکان داشت که جامعه اسلامی شود؟ بله رهبری در ابتدای دهه هفتاد در مثل همین امروز در چهادهم بهمن 70 بیدار باش برای حرکت به سوی دولت و کشور اسلامی داده بود. شنیدیم؟ خدایی چند نفر شنیدیم؟ چند نفر بیایند بگویند ما شنیدیم. اگر این چند نفر به عدد ده رسیدند و فهمیدند و یادشان ماند شاکریم. من که نشنیدم. آقایان 70-80 ساله نسل اول انقلاب! آقایان 60 ساله نسل دوم انقلاب! آقایان نسلهای بعد که مسئولیت داشتید! لطفا مرد باشید و بیایید بگویید ما نشنیدیم. شما با این نگفتن، انقلاب را به گروگان خود گرفته اید. این «حرف ناگفته» شما پدر انقلاب را در آورد. ایشان در آخر دهه هفتاد گفت ما به دولت اسلامی نرسیدیم و این تذکرات مدام تکرار شد و تکرار شد. سپس وقتی آرام آرام تبعات نشنیدن این تذکرات و تشکیل نشدن دولت و جامعه اسلامی آشکار شد نارضایتی ها و گله ها و شکایتها و اعتراضها شروع شد و گسترش پیدا کرد تا اینکه امروز ایران همه اعتراض است. معترضانی نجیب که ساکتند،معترضانی ناراحت که غر می زنند و فریاد می کشند و معترضانی بی مغز که شیشه می شکنند و آتش می زنند و آدم می کشند. اما امروز « كجاست آن جامعه‌ى مطلوب اسلامى؛ و آنچه كه ما امروز داريم‌؟ ... كجاست آن انسان‌هاى تراشيده‌ى ساخته و پرداخته‌ى مطلوب اسلام؛ و آنچه كه امروز در متن جامعه‌ى ماست‌؟» ۰۲/۲۱/۱۳۷۰. امروز « كجاست آن جامعه‌ى مطلوب اسلامى؛ و آنچه كه ما امروز داريم‌؟ ... كجاست آن انسان‌هاى تراشيده‌ى ساخته و پرداخته‌ى مطلوب اسلام؛ و آنچه كه امروز در متن جامعه‌ى ماست‌؟ ۰۲/۲۱/۱۳۷۰. امروز ما نه سلمان که ابوذر هم نداریم. لا اقل آن ابوذر صادق صریح الهجه ای که در مقابل ظلم تاب نمی آورد و فریاد می زند. ➖➖➖➖➖➖➖ https://eitaa.com/almottaqin ➖➖➖➖➖➖➖